φυζικαλι φιτ φυζικαλι φιτ

February 23, 2017

Ήγγικεν η ώρα αγαπητέ μου αναγνώστη.

Είναι γνωστή η αγάπη που τρέφω για το “τα πάντα ρει”, το αγαπημένο μου χρώμα εν το κότζινο (εν το μαύρο really but nevermind) και έτσι ο αναποφευχτος έρωτας που έχω για την αιματολογία.

Τα SHO χρόνια μου έχουν σχεδόν φτάσει στο τέλος τους (έχω αλλό 5 μήνες so μεν αππωθείτε ακόμα).

Σήμερα ήταν το deadline για τες αιτήσεις της ειδικότητας. Έστειλα την που τη Δευτέρα τη νύχτα. Εβαρήθηκα να την θωρώ τζαι να την ξαναθωρώ… Να αλλάσσω λέξεις.

Ευελπιστώ πως τέλος του Μάρτη θα χω ίντερβιου τζαι στο τέλος θα πκιάω δουλειά Λονδίνο.

Τζαι που Αύγουστο επιτέλους άμαν με ρωτά ο κόσμος “α είσαι γιατρός, τί ειδικότητα κάμνεις?” να μπόρω τζαι γω μια γαμημένη φορά να μπορώ να δώκω απάντηση χωρίς να πρέπει να κάμω σχεδιαγράμματα τζαι να λείψει το σάλιο μου που το πε τζαι να πεις ώσπου να τα εξηγήσω.

Μαλάκα, αθυμούμαι την ώρα που είπα “χεματολοτζυ ιζ κουλ γεεεεεε?”

Ήμουν στο Κινγκς Λυνν στο library.

Τέσπα.

Υποσχομαι ότι μετά το Μάρτη θα συγκεντρωθώ στο γάμο για τον οποίο δεν έχω νυφικό, δεν έχω μακιγιέρ και επίσης δεν έχω φκιόρα, ούτε ποτά. Την wedding planner γιατί την επκιέρωσα στο κάτω κάτω.

 

Advertisements

βασιλικό

February 15, 2017

%cf%84%cf%83%ce%b9%ce%bc%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%bf

Τον πνευματικό οργασμό που έχω στη δουλειά τη τελευταία βδομάδα εν τον έχω ξαναζήσει.

Πραγματικά το νοσοκομείο που μαι τωρά εν ίσως που τα καλλίτερα νοσοκομεία έεεββαα έβββαααα.

Ας πούμε ότι fuck man ο παρέας μου ο μικροβιολόγος εν τζείνος που επήεν στη Σιέρα Ληόνε να φέρει τους Εγγλέζους με Εμπόλα. Τζαι εν δαμέ που εκάμαν τα μαγικά τους τζαι οι 2 άσπροι εγγλέζοι εζήσαν να πουν ότι εν τους εξήληψεν ένα βάιραλ χεμοράτζικ φήβερ.

Σήμερα εκουβαλήσαν με που το θάλαμο γιατί εληφτήκαν τους γιατρούς στη κλινική. Είχαμε 51 (!) ασθενείς φυματίωσης σε ένα απόγευμα. Καταλαβαίνεις αγαπητέ αναγνώστη, σίγουρα έχω κολλήσει φυματίωση στο Λονδίνο. Τα chest xrays που είδα σήμερα εν νομίζω να τα ξαναδώ. Οργασμός λαλώ σου. Περιττόν ότι μετά τη κλινική είχαμε τζαι debrief κάθε ασθενή. Έφυαμε η ώρα 19:30.

Λυπεί με νακκουρίν που εσυνάξαν ούλλην την αιματολογία που το Μούχτιν τζαι επήραν την το ΓιουΣι γουάαααααηηηηηη.

Ρε κοπέλια ήσιεν να ακούσω για νέες αρρώσκιες που το 2015 αλόπως. Μες σε 1 βδομάδα έμαθα 3 νέες ασθένειες.

Εξανακούσετε το RS3PE? Για το TRAPS? Για το pleuroparenchymal fibroelastosis?

Everything is not boring Μούχτιν.

 


16 ναν οι ώρες σου

December 21, 2016

Τί σκατοχρονιά α.

Not really.

Yes really.

Maybe really.

god knows what crap 2017 will bring.

A wedding (i hope)

No funerals (i hope)

a haem registrar job (i hope)

maybe stop living like a student and move in with XX –  just the 2 of us (i hope)

A monsteria plant (i hope)

A three times a day reminder to have my iron tablet maybe? (i hope but i do not act, amen. The problem is that I can’t down it with a coffee…you know, coffee pretty much stops the absorption of iron. Not my fault!).

World peace (i need a miracle here).

Αχ θεε μου τί σκατά σ’ανάδοξε μια μέρα…εν εκάθεσουν στ’ αυκά σου, ίντα έθελες γη τζαι ανθρώπους.

Greedy bastards that are ruining everything along there stride including themselves.

capitalism

In other news, I had an interview for a dream job that most likely  I screwed up cos that is what I tend to do. But maybe i haven’t, god knows.

I have not managed yet to finish my Paul Dirac book – maybe I should do that tonight. You know, Dirac has always been my fave theoretician. Neat.

Luxury – Απετάξω τω Σατανά; Απεταξάμην

I’m struggling with the concept of luxury. What is luxury. Is it a need? I don’t need it, do i?

If I am able to have food, drink, shower, private clean toilet, bedroom, do I even need anything else? What is need vs want. Why do I feel guilt for having a bit of luxury? Why are the homeless parked with their cardboard boxes and newspapers outside Heals (posh home/furniture shop) on Tottenham Court Road?

I don’t get any of these man.

 

 


achievements outside…

October 25, 2016

…medicine

oh dear.

[ yes it is finally specialty training application time – applying for the academic bit now and Feb it’s the real thing]

hemlock1.jpg

[ let the hemlock tea roll]

https://en.wikipedia.org/wiki/Conium_maculatum

Outside medicine i have achieved

an epic ZERO

haven’t written a poetry book

haven’t taken up photography 

haven’t got an indie / electro band playing in obscure clubs 

haven’t even gotten to DJ at New with Mary Ttou

haven’t set up festivals in cypriot mountains 

haven’t got my own art space 

haven’t been acting on indie London scenes 

haven’t been making and selling terrariums of wild abstract flower bouquets

haven’t been an altruist setting up charity work and blood donations (oops that is related to medicine ehehehe)

haven’t been an athlete completing a minimal 5K

I have achieved nothing outside medicine

damn i haven’t even got my own bloody house yet – just £ pounds piling up the bank which are worth nothin really.

Why are we even trying?

In view of recent devastating news and events I know NO “achievements” ever matter.

They would only matter if you have met people that made you and made them better and are part of your and their story.

The only thing that matters is for me is to be with my loved ones

to make time for them even that may mean i finish night shifts and get the next plane out to Cyprus or finish a 10-12 hour shift and go straight out to Soho.

to wake up and sleep by TEG (* does not stand for thrombo-elasto-graphy)

to listen to music and get excited like it’s the first time i listen to the song

But those are apparently not oustanding achievements outside medicine, innit bro

ANARCHY IN THE SYSTEM

how-to-buy-a-house-plant-03-1

?prolavainw na grapsw ena βιβλιούην με υπερ-ρεαλιστικες ιστορίες για αδρώπους που ζουν πάντα στη δουλειά τζαι σε τρύπες?

 


μεταμεσονύχτιο νούμερο 948567

September 26, 2016

κάποτε

[ έτσι όταν ακούω τίποτε άσχετο

όταν εν σκέφτουμαι τίποτε

ή εν ονειροπολώ με το φως της λάμπας

ή εν αγχώνουμαι για το αύριο τζαι το μεθαύριο ]

σκαρφαλώνουν, κάπως ύπουλα και δόλια θα έλεγα,

ιστορίες κρεβαταθρώπων.

Πώς θα σου εφαίνετουν αγαπητέ αναγνώστη,

να σουν σε χώρα ξένη,

να σου εκάθετουν ο τζόκκερ –> να σε σαμπόταρε ο εαυτός σου,

στα εικοσι-παρακάτι σου

να εγέμωνες αμείλιχτα λεμφοκύτταρα

lym11-43a-1

να επερνούσες μεταμόσχευση

μόνος σου

χωρίς την οικογένεια σου γιατί υπάρχουν και αμείλιχτα σύνορα τζαι βίζες

19870598-visa-approved-immigration-stamp-for-crossing-the-border-passing-customs-for-tourism-and-passport-con-Stock-Photo-Copy.jpg

Να περνάς κάθε μήνα ανήλεες επιπλοκές…

Να μεν τρώεις γιατί εν νεν το φαΐ της χώρας σου που επεθύμησες…

Επροσπάθησα…να βρω φαΐ που τζείνον της Αφρικής να της το πάρω

αλλά απέτυχα [βλέπεις το Πέκαμ εν νεν τζαι κοντά]

Εθώρουν τη στο διάδρομο…

Πάλε δαμέ ρε —-?

Εν να ρτω μετά να σου πω γεια

+ Η μεταστάς πλέον —- +

Επροορίζετουν άραγες σου έτσι…

Μόνη της

Στην εντατική?

Φουλ στοπ.

Και όλα θα ‘ναι όπως πάντα

χάλια

Φουτ φορ θοτ.

bcam-bug.png

Den 3exnw

Kai Agonizomai


Περιστέρι

September 6, 2016

Δεν λέμε αντίο!

Ποττέ!

Η φωνή του πάντα θα εν δίπλα μας.

Αξίζει όμως να κάμουμε μια παρατήρηση.

Όπως το ύμνησε το σώμα έτσι τζαι δεν το ντράπηκε.

Εν άφηκε λέξεις όπως “επάρατη νόσος”, “μεταστατικός καρκίνος” να τον αποξενώσουν.

Εν ντράπηκε να φκει στη σκηνή ισχνός τζαι αδύναμος, να δείξει του κόσμου το ποιός ένει.

Ο Θάνος δεν είναι σταρ άλλωστε.


κατακριτέο

September 2, 2016

 

Πίνεις 3 μπύρες τη μέρα μετά τη δουλειά στο Σίτυ του Λονδίνου – είσαι μπάνκερ με μπόνους τζαι καλοπρεσαρισμένο κουστουμι στους 28 βαθμούς. Είσαι το όνειρο κάθε δυτικού Ευρωπαίου.

Πεθανίσκεις άστεγος στη Λεμεσό τζαι το σίγμα λάιβ γράφει :

“Από τις προκαταρκτικές εξετάσεις διαπιστώθηκε πως πρόκειται για μεσήλικα αλλοδαπό, ο οποίος φαίνεται να διέμενε στο υποστατικό, καθώς στο χώρο υπήρχε στρώμα και κάποια προσωπικά του αντικείμενα.
Από μαρτυρίες, εξάλλου, φαίνεται πως ο αλλοδαπός έκανε συστηματικά χρήση αλκοολούχων ποτών.”

– See more at: http://www.sigmalive.com/news/local/359166/nekros-astegos-allodapos-stin-touristiki-perioxi-lemesou#.dpuf