A wedding and 4 funerals

Έκαμα 4 death certificates ως τωρά. Τζαι έκαμα diagnose death 4 φορές. 

Τζαι σήμερα επάντρεψα.

Ο θάλαμος μου τωρά βασικά εν ο Κοτσιάτης του νοσοκομείου. Ότι εν μπορούν να βάλουν σε άλλους θαλάμους επειδή εν ταιρκάζει σε καμιά ειδικότητα έρκετε σε μας…

Έχω δηλαδή την ευκαιρία να παίζω λλίον House MD πριν απλά παραδεχτούμε ότι οι πλείστοι απλά εν λλίο κούκου τζαι τα συμπτώματα τους ή τελοσπάντων το complain για ένα σύμπτωμα εν ψυχοσωματικό. Επίσης είναι ο Κοτσιάτης όπου ούλλοι οι γέροι που καρτερούν nursing home assessments παρκάρουν για 2-3 βτομάδες…Με τη πρόφαση φυσικά ότι ‘έχουν διαβήτη’–>  ο θάλαμος μου εν “endocrinology and general medicine” πασάρουν μας του εμάς.

Εν λέω…χαλαρά.

Αλλά έτσι έχω τζαι αρκετό neurology.

Εν σαν να τζια κάμνω psychiatry with neurology and general internal medicine.

Έχω αρκετό psychogeriatrics = dementia [ έχουμε τζαι 1-2 ασθενείς με τα aggressive forms του dementia ]…έχω αρκετό Parkinson’s, έχω “could this be parkinsons plus syndrome?”…

Και φυσικά έχω 2-3 ασθενείς με PEG = γαστροστομία. [ σωλήνας που μπαίνει στο στομάχι τζαι ρέσσουν τον που το τοίχωμα του στομαχίου έξω στο δέρμα τζαι ενώνεται με ειδική τροφή ]. 

Image

Την 1 λύει την η μίλλα μου…ούφφου. Ενόμιζα εν εκαταλάβαινε πολλά πράματα αλλά την Παρασκευή εφώναξε μου τζαι λαλεί μου ” doctor. i dont want to go to a nursing home. i want to go home.” Εξηγώ της ότι πρέπει πρώτα να μάθει να χρησιμοποιά το PEG για να τρέφεται τζαι ως τωρά εν τα επολλοκατάφερε… “i want to try again. i only tried once. I want to go home. I will go to a nursing home for 6 weeks, no more than that”. 

Μαλάκα έν μπορώ να μου λαλούν i want to go home τζαι μεις να τους στέλλουμε πακκέτο σε nursing home. Η αλήθκεια αν δεν μπορείς να τα φκάλεις πέρα σπίτι μόνος σου ίντα που να κάμεις? 

[ failure of society at large? FML. This life aint worth living ouoououoooo – ville valo skypse na stin valw]

Κακό πράμα να σε κόφτει έστω τζαι λλίο το emotional world των ασθενών σου.

Οδοστρωτήρας. Σπάνια σκέφτουμαι ασθενείς μετά που φεύφκω που το νοσοκομείο.

Μεγάλη καταστροφή when i do.

I start to worry, i start to think the what iffs and it doesn’t help.

Θάνατος.

Μεγάλο πράμα η αξιοπρέπεια του τέλους.

Θέλεις την ησυχία σου.

Εν θέλεις άτσαλους άχρηστους junior docs σαν εμένα να σε πασπατεύκουν…

Τζαι ας μεν καταλάβεις ίντα που γίνεται γυρώ σου. 

The body is to be mourned by those whom have shared it.

Almost  a sacrilege. 

Τζαι ερκούμαστε στον γάμο.

Ο ασθενής με το Parkinson’s…πριν 1 μήνα απ’ ότι εκατάλαβα εκινήτουν κάπως…ε έσιει 3 βτομάδες εφρίζαρεν. 

Αυξήσαμε δόσεις τζαι μαλακίες αλλά there is no magic pill quite frankly. 

Εν μπορεί να καταπιεί…μεγάλο πράμα το “unsafe swallow”.

Καταπίνεις αλλά εν καταπίνεις τζαι παν ζαβά τα πράματα τζαι καταλήγουν στους πνεύμονες…= πνευμονίες βαρβάτες —> σιγά σιγά wave the world goodbye from lack of nutrition and infection. [sounds ghastly right?].

Εν έθελε να του βάλουν ρινογαστρικό σωλήνα…εβάλαν το τον λάθος την πρώτη φορά τζαι έκατσε μες τον αριστερό πνέυμονα αντί το στομάχι…ευτυχώς είδαμε το τζαι εφκάλαμε το πριν βάλουμε τροφή/νερό/φάρμακα ολόισια μες το πνεύμονα…

Ε μετά εν έθελε άλλο…λογικότατο.

Αλλά εγίνετουν πκιο αδύναμος, με να μιλήσει εμπόρηεν με τίποτε. 

Πολλά πολλά distressing να θωρείς ένα άνθρωπο παγιδευμένο τζαι κουρασμένο. 

Επέρασα 1 ώρα να τον ρωτώ “μα σίουρα εν θέλεις NG tube?” εκαταλάβαινα ότι ένευφκε μου όι αλλά έπαιζα πελλό…εκατάλαβα επίσης, μες το ακαταλαβίστικο το mumbling αφού εν μπορεί να αρθρώσει σωστά λέξεις, ότι είπε μου κάτι του στυλ kill me.

Κάμνουμε πως εν το ακούμε, πάμε πάρακατω…

Με την γεναίκα του εν ήταν παντρεμένοι…Μετά που της εξηγήσαμε ότι μάλλον η κατάσταση εν νεν reversible as such αποφασίσαν να παντρευτούν.

Έτσι σήμερα είχαμε γάμο στο θάλαμο στο δωμάτιο του.

Επήαμε ούλλοι τζιαμέ – οι 2 γιατροί, οι 5-6 νοσοκόμες, η οικογένεια του, η οικογένεια της, οι φυσιοθεραπευτές του…υπόγραψα τζαι την κάρτα που με θωρείτε…” congratulations. Enjoy the day. RoAm”

Εκατάφερα τα τζαι εν ελούθηκα το κλάμα. Απίστευτο αν σκεφτείς ότι κλαίω τζαι με την διαφήμιση των yamyams αλλο λλίο.

Ενθουσιάστηκα παραπάνω γιατί εκατάφερε τζαι εσήκωσε το σιέρι του τζαι έβασταν τη βέρα τζαι έρεξε που μέσα το δάχτυλο της η γεναίκα του.

Τζαι ύστερα αθυμήθηκα την τελευταία μου ασθενή πανω στην ουρολογία…

Επέθανε τωρά…

Αλλά εβούρησα την σχετικά…Άφκουν ούλλα μου τα λαμπούδκια ένα ένα, το ένα μετά το άλλο άμαν έσιει cancer patients που θωρείς ότι εν να μείνουν για πάντα μέσα που λαλεί ο λόος τζαι έν έχουν access…τζαι ούλλοι διατάσσουν “bloods, bloods, fluids, fluids, bloods, bloods, iv antibiotics”.Ε ρε πανέξυπνε σε 4 μέρες we shall run out of access, very clever indeed. Βάλε εν PICC line τζαι είμαστε ούλλοι happy. Τζαι μεν ακούσω clots rist / risk of infection τζαι οι cancer patients εν πιο prone. Να πλυννίσκουν ούλλοι τα σιέρκα τους τζαι να το έχουν καλά dressed το port τζαι να μεν ξηάννουν το clexane  άμμα ρεεε. 

Τέσπα…ε τελικά είπαμε μετά από long discussions “no active management. start symptom control”. Τζαι για 2 βτομάδες εψυχομάχαν…εβάλαμεν τον οβολό, εφκήκεν πας την βάρκα που επιπλεεν μες τον Αχέροντα αλλά σαννα τζαι η βάρκα εν ετάρασσεν προς τον κάτω κόζμον.

[ αν υπάρχει λέξη επίπλεεν θα σιήσω το πτυχίο της ιατρικής {ευτυχώς εν επήα να το πκιάω…ναι εν επήα στο graduation τζαι το bachelor of medicine μου αγνοείται…μεν το πείτε της μάμμας μου πληζ} ].

Αγχώνουμουν…ρε άμπα τζαι έσιει τίποτε που εν εκάμαμε? Αν εκάμναμε κάτι άλλο πκιο γλήορα? Τζαι ο άντρας της κάθε μέρα τζιαμέ…τζαι εχαμογέλαν τζαι λλίο άμαν μας εμίλαν. Τζαι άμαν του ελαλούσα how’s everything today μερικές φορές έτζιζε μου πας τον βραχίωνα τζαι έχελα να πεχάνω. 

Iz no good λαλώ σου να ξέρεις τους ασθενείς που εν πας τη λίστα σου. 

 

Advertisements

2 Responses to A wedding and 4 funerals

  1. takkamx says:

    μάνα μου κόρη. εν πολλά συγκινητικό να θωρείς ανθρώπους πολλά άρρωστους τζιαι ακόμα να χαμογελούν! Χαράς το κουράγιο τους..

  2. Ruth says:

    Πρέπει να θυμούμαι να μεν σε θκιεβάζω νύχτα. Εθκιέβασα σε μόλις το έγραψες… not a good timing :(
    This is one part of life unfortunately… Να έχετε γερά στομάχια και κράση εσείς οι γιατροί να αντέχετε… και σωστή κρίση τζιαι caring να βοηθάτε τους ασθενείς σας. Γιατί χωρίς caring, η δουλειά του γιατρού εν μισή. Έτυχε μου να μου μιλά γιατρός, πολλά “σωστή” technically τζιαι να θέλω να την κολλήσω πάνω στον τοίχο τζιαι να της πω “πόση νεύρωση έχεις μάνα μου; πόσον τζιαιρό αγ,,,τη είσαι; τι σημαίνει αν δεν πάει καλά η θεραπεία μου εν εγώ που φταίω;” Ναι, είπεν μου τούτο ακριβώς που σου γράφω!!! Caring for a patient’s psychology as well εν μεγάλη κουβέντα. Αλλά, να τραβάς τη γραμμή να μεν κουβαλάς έξω που την κλινική/νοσοκομείο, τούτα ούλλα που ζεις εκεί μέσα.

    Δύναμη και υπομονή σου εύχομαι… και αγάπη in all aspects. Take care dear.

tsil to speak - comments

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: