Πληχτικές σκέψεις της απογείωσης

Εν ηξέρω πώς δουλεύκουν τα αεροπλάνα εχτός που το ότι χρησιμοποιούν το Bernoulli’s principle. Έχουμε μια κλίση. Η θάλασσα εν η προσκείμενη του τριγώνου μας.
Είμαι η υποτείνουσα. Καρτζί μου Αιθέρας τζαι μια χώρα που με φιλοξενά εδώ τζαι 7 and counting χρονάκια.

Η προσκείμενη μου έκαμε με να πάω να στάξω κανά δκυο δάκρυα έτσι για το γαμώτο. Δεν λοβάται αποχωρισμός χωρίς δάκρυ. ( or does it…).
Εθώρουν τα κύμματα που εν σαν να τζαι είχαμε τα κάμει capture σε ένα συγκεκριμένο δευτερόλεπτο – a standstill you very well know does not exist.

Πας την αχτή σμίουνται το νερό τζαι το χώμα τζαι αφρίζουν, σαν την μπύρα που φακκά πας το ποτήρι, σαν την κόα κολαν που έσουζες τζαι εν εκαρτέρας λλίον πριν να την ανοίξεις.
Εκαρτέρουν να δω τζαι την Αφροδύτη η έστω μία Αφρούλλα αλλά δεν.

Φοϊτσιάζει με η θάλασσα. Εν είμαι άνετη κοντά της, μέσα της.
Ο άνθρωπος εν έσιει βράγχυα, εν έσιει πτερύγια. The sea is not mine.
Όπως τζαι ο άνθρωπος εν έσιει φτερά αλλά άτε εσυνήθισα τ αεροπλάνα τζαι έμαθα να μεν διώ σημμασία του πανικού που καραδοκεί round the corner μόλις περάσω το gate. The ethers are not mine.

Εν τόσο ύπουλη η θάλασσα. Ας πούμε εν έτσι όμορφη με ούλλα τα shades of blue. Mε μιαν επιφάνεια που μοιάζει με κρέμα που εχτύπησες μόλις για να κάμεις cheesecake με λίμες. Φαίνεται απαλή, ίλαρη τζαι φιλόξενη.
Σκατά αγαπητέ αναγνώστη.

Πουκάτω που τούντην επιφάνεια έσιει ένα κόσμο που εν τον ξέρεις που να φακκάς ίσοα πάνω. Αλλάσσει συνέχεια. Φαντάζουμαι τζείνοι που πρέπει να ξέρουν έχουν τα σημάδκια τους. Αλλά πες να σε εβάλλαν πουκάτω, complete and utter disorientation.
Αν πάεις να περπατήσεις πάνω της, εβούλιαξες… Εν έσιει 2 λογιών.

But yet we ve managed to build beneath on top and around it

Advertisements

5 Responses to Πληχτικές σκέψεις της απογείωσης

  1. Moonlight says:

    Αγαπώ τη θάλασσα, το ότι εν την εξημερώσαμε τζαι τόσο πολλά, τζαι ακόμα μπορώ να πάω να κάτσω στην παραλία τζαι να βλέπω χωρίς εμπόδια όσο με αφήνει ο κόσμος μου.
    Αγαπώ το αίσθημα όταν είμαι μέσα της, σαν να αιωρούμαι, δροσίζομαι, νοιώθω άνετα, νοιώθω σαν το μωρό.
    Καταλαβαίνω τι θέλεις να πεις, αλλά νομίζω έννεν παράλογα τζαι τζείνα που λαλώ… :)
    Τζείντο τσίζκεϊκ με λίμες εν το δοκίμασα τελικά γαμώτο μου!

  2. takkamx says:

    Αρέσκει μου η θάλασσα, γιατί έσχει χαρακτήρα. Κάποτε εν ήρεμη, κάποτε νευριάζει τζιαι φακκά σου πας τα αυκιά! κάποτε γίνεται τζιαι δολοφόνος.. αλλά εν πολλά κκουλ, τζιαι όμορφη! :)

  3. Τριολούιν says:

    Πολλά ωραίο ποστ…………. η θάλασσα εν όπως τη προσωπικότητα των ανθρώπων. Θωρείς την επιφάνεια, αλλά που κάτω εν ηξέρεις ποττέ τί εννα έβρεις!

  4. Ina says:

    Αγαπώ τη θάλασσα και πάντα καταλήγω κοντά της, όπου και να πάω.

  5. Η θάλασσα εν όπως τους ανθρώπους!

tsil to speak - comments

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: