Λλίο υδρωχλωρικό οξύ, λλίο φαΐ τζαι ένα hangover

Άτε σήκου φεύγομεν” αναφωνεί η ώρα χωρίς ίχνος οίκτου τζαι sugar coating.
“Όιιιι όιιιι” λαλεί ο εγκέφαλος μου.
Αλλά μιας τζαι πάντα ο χρόνος μας νικά τζαι ως τζαι ο εγκέφαλος μας εν σκλάβος τζαι έρμαιο του τί να κάμουμεν…ότι κάμνεις πάντα άμαν είσαι ηττημένος.
Συνάεις τα τζαι φεύφκεις.
Κάμνουμε τζαι μια τσεντούα “Ππάρτυ Προτζεκτ” με τα εναπομείναντα ποτά.
Βόντκα, Νάτιαααα-τζιν…
Τζαι μια σόδα σωτηριάς.
Γεμώνουμε το κάρο.
Ταυτότητα, κλειδκιά, εισητήριο-κολλες, διάθεση καμιά τσεκκκκ.
Θρονιαζούμαστε μες το κάρο τζαι μεις.
Η Ω-Αιθέρια μπροστά.
Η Χούμους οδηγός μας.
Πίσω στη μέση η Γκρούππη, στ αριστερά εγώ τζαι στα δεξιά ο χαρούμενος δι ευχών αλκόολης, ο <3.14.
Κατεβαίνουμε στο φράγμα για έναν τελευταίο ασπασμό.
Προσοχή στο νερόφιδο.
Αν σ ακκάσει θυμήθου να του δώκεις τζαι ένα φιλάκι γιατί εν προστατευόμενο είδος.

Άτε ξεκινούμε το roadtrip.
Αυτό το roadtrip στη Πάφο είχε καιρό που το έθελα. Που Απρίλη μάλλον. Με soundtrack το απόλυτο playlist aka K.TnoX .
Η Ω-Αιθέρια όμως και η διάθεση εθέλαν τον-περνάει τον Κουτραφά-τράγουδα.
( ακα χαρούμενα = gay = το γυαλίζει το πώμολο τραγουδάκια).

Ω θεγέ μου τί φρίκη, τί παρακμή!
Backstreet boys, now 42 και άλλα διάφορα.
Ευτυχώς το cd-player εν της ποιότητος τζαι έφκαλλεν τα πισω τα σιντί.
Κουτσά στραβά κάτι εβάλαμε ν ακούμε.

O ανεπανάληπτος μικρός μας θεούλλης είχεν ήδη φυρτεί.
Ανοιχτό στόμα ένεκα χαλάρωσης των pterygoids – check,
κκελλέ που γύρνει πίσω – check,
γύρμα που συμφωνεί με το inertia τζαι το centripetal force – check.
Επίττωνεν τη Γκρούππι κανονικά ο γλυκούλλης μου. Φάσεις φάσεις η Γκρούππι ήταν πάνω μου, αφού ο γλυκούλλης ήταν κοινώς κρέας προς μεταφορά εις τόπον άγιο με γαϊδαράκια άλφα άλφα πχοιότητος.
Όποτε ήσιεν στροφή δεξιόστροφη επιττωνούμαστε τζαι όποτε ήσιε στροφή αριστερίζων εκουντούσαμεν τον προς το παραθύρι πέρκι ξηκολλήσει για λλίο που πας τη Γκρούππι.

Εννοείται εφκάλανε τζαι αναμνηστικές φωτογραφίες:
– με τσιάρο
– με φιλάκια
– με τον αριστερό μου δείχτη- δάχτυλο 1μμ που το αριστερό του ρουθούνι.

Βρε τί γέλια, τί κουντήματα τίποτε…

Σε κάποια φάση απλα ξυπνά, γυρίζει δεξιά προς το παράθυρο τζαι –
[Όπκοιος το βρει κερδίζει μια ΚΕΟ τσακρίν ή μια hot chocolate που τζείντο ωραίο το εστιατόρειο πας το South Bank (? Cafe vergara 1882)]
(A) με ένα θαύμα μας μεταφέρει σε ένα δευτερόλεπτο στο αεροδρόμιο
(B) ασσιχτιρίζει μας ούλλες τζαι ξαναφύρνεται
(Γ) γνωρίζουμε από κοντά τα γαστρικά του περιεχόμενα
(Δ) απαγγέλλει μας το περιοδικό πίνακα μέχρι το Εμέτιουμ.

Ξέρω ξέρω είστε μεταξύ γ και δ.
Το γάμα τα κερδίζει.

Η Γκρούππι ήσιεν να στρέψει πουπάνω του. Εγώ αγχώθηκα έτσι λλίο για τ αυτοκίνητο γιατί εεε εμετός εδώ εκεί παντού.

Ευτυχώς ήσιεν ένα πουτζείντα πανέμορφα παγκεττούδκια που κατεβαίνεις ν αγναντέψεις τη ρομαντική θέα μετά που λλία δευτερόλεπτα.

Εκατεβήκαμεν σαν τους Ghostbusters.
Επειχήρηση: καθάρισμα εμετού στα βουνά:
H ευλογημένη σόδα έλουσεν τον γλυκούλλη που εχρειάζετουν ένα μπανιούιν.
Ζάμπες, κοντό, φανέλλα, τσέντα. Όλα προς καθάρισμα
Ουπς ελούσαμε τη σόδα τζαι του μόπαηλ που ως τζείντην ώρα ήσιεν να το βάλουμε ούλλο βούκκο.

Εν επρόλαβα να το φκάλω που τη πούγκα του παίζει..

Η μάνα του!

Μάμμα μου, πάμε μέσα καρφωτές.
Τα σίδερα εγίνηκαν για τες λεβέντισσες που ενδίδουν σε εγκεφαλικές και στομαχικές παρενοχλήσεις ανηλίκων.

“Ναι μάμμα, είμαι μια χαρά” λαλεί μισοφυρμένος τζαι μεις να θωρούμε λίγον σαστισμένες.
“Όι όι έπκηαν με η αλλεργία τζαι εμύξιασα, εζαλίστηκα νάκκον που τ αυτοκίνητο”.
Επήεν τζαι τούτο.

Με 325 δροσομάντηλα εξεκινήσαμε να καθαρίζουμε τ αυτοκίνητο… Όπου ήσιεν θήκη στη πόρτα ήσιεν τζαι πανέμορφες λαντούες.
Με τη Χούμους εβάλαμε μπρος – εδώ το γρήγορο γαστρικο-υγρο-sunction.
Σαν ετρίφκαμε τες τάτσες τζαι εσυνάααμεν τες λάντες που την δεξιά πόρτα ξαφνικά καταλάβω ότι το ράδιο για κάποιο λόγο εξεκίνησε τζ έπαιζε…
Νομίζω εμπλεχτήκαμε σε ένα χωροχρονικό loophole τζαι ακούαμε Ράδιο Ο Λογοc.
Ελάλεν για τες αγίες παρθένες Μαρίες τζαι την μεγάλη τους χάρη τζαι ξέρω γω τί άλλο.
Εν άντεξα, απλά εσπούρτισα του γέλιου σε σημείο που ακόμα πονώ τη τζοιλιά μου.

Picture the SurReality of this:
4 γεναίτζιες με ένα αυτοκίνητο τζαι bloodstream γεμάτο αλκοόλ να συνοδεύουν ένα ανήλικο σκνιπαρισμένο τέκνο που τώρα βρίσκεται τιτσιρωμένο, μόνο με το μποξεράκι, πας σε ένα παγκέττο του Τροόδους.

Για να γίνει κομπλέ η εικόνα, όταν του εχαιδέυκα τη ζάμπα με τα δροσομάντιλα για να τον καθαρίσω, τζαι ναι έσιυφκα, ερέξαν τζαι 5-6 μοτορτζίες.

Το αυτοκίνητο εκαθάρισε, ο γλυκούλλης ήταν καθαρός stripped down to his boxers με τα ρούχα του φυλάμενα σε μια πλαστική σακούλα.
Αν τζαι εν εμύριζε τζαι τίποτε πιτούμε τζαι κάμποσο αποσμητικό τζαι είμαστε έτοιμες και πάλι δια αναχώρισην.

Oh wait.. Ο γλυκούλλης ήσιεν να ψοφίσει που την κρυάδα… Τελικά ετυλίξαν τον με μια ζακέτα που σμιλί ή κάτι παρόμοιο που τελοσπάντων ήσιε τρύπες τζαι έφτανε ως τα μισά της ζάμπας του… Και τα αθλητικά του παπουύτσοα εννοείται.

Αλλάξαμε θέσεις. Έκατσα δίπλα στο γλυκούλλη καραούλι με ένα μαυροσάκκουλλο.
Εξαναφύρτειν. Σε κάποια φάση ξυπνά, αρωτά μας ίντα που γίνεται με τη Συρία τζαι ξαναφύρνεται. Ό,τι ναναι.

Κάθε 3 ‘ και 14 ” εφυρνούμασταν. Ας πούμε εν γίνεται να παίζει η παρθένος μαρία πας το άγιον όρος με νάτια τζιν, με μοχίτο αντάξιο σχολής molecular mixology τζαι να με παίρνουν αεροδρόμιο – είχα να πάω τζαι δουλειά σε λλιότερο που 12 ώρες.

Εν γίνεται να ήταν έτσι καλοτζαίρι ουρανοκατέβατο rollercoaster-ικό.
[Άνετα αντάξιο του καλοτζαιρκού της 6ης τάξης τζαι του 2008. ]

Εκάμαμε στάση για καφέ τζαι σέβεναπ / σπράι για το γλυκούλλη. Επότιζα του λλίη λλιη να μεν μας τα λούσει πάλε.

Η Παρθένος Μαρία δεν έκαμε ακριβώς όμως τον εμετό πεζίνα…

Κρίμα να μείνουμε τζαι που πέζινο – εσταματήσαμε σε τζείντη πεζίνα…εν εδούλεφκε το pump τζαι αναγκαστικά η μίνι-πας driver έβαλεν unleaded 98.
Τί ενόμισες αγαπητέ αναγνώστη, εν έτσι που θα επήαινα αερολιμένα Πάφου; Είμαι τίποτε καμιά όπκοια κ όπκοια!; Μόνο με unleaded 98 ταξιδεύω – και τον κύριο Κωστάκη με το βαν πίσω να μου κουβαλά τες Ταξιδιωτικές μου hermes ( τί πασσέ οι Λουί Βιτόν).

Είχα λλίην έννοια κόμα του γλυκούλλη… Να μεν κυπνήσει τζαι να σιει καμιάν αναλαμπή. Να ξεκινήσει πάλε να ρωτά για τη Συρία. Ή να ξεκινήσει να μας απαγγέλλει proofs των Maxwells equations.

Σε κάποια φάση παίζουν Πήττωλζ. Yesterdaysss. Θέα ένα φεγγάρι πορτοκκαλλί πιο λλίο που crescent moon. Αστέρκα απλούμενα πας το μαύρο τ ουρανού, λλία αεροπλάνα να διακόπτουν τη θέα αλλά που να με κάμνουν να αναραθκιούμαι “τί σου είναι ρε παιδίν μου ο άνθρωπος… Άμαν του μπει μια ιδέα… Τζείνον ενει, φτάνει να σιει όρεξη τζαι να ρισκάρει.

Σιωπή.

Φτάνουμε στ αεροδρόμιο.
Πανικός! Ίνταλως εν να τον επιστρέψουμε τον γλυκούλλη της μάνας του; Με το τρικό σαν το πετσεττάκι σμιλί ως το γόνατο;
Τα ρούχα του εν να του τα δώκουμε στο σιέρι με τους εμετούς;
Άσε που εν να βρωμισουν.

Εεεε εκάμαμε ότι θα έκαμνε κάθε υπεύθυνη μάνα.
Εκατεβήκαμε, κυρρρίες, εμπήκαμε στα τόιλετς με μία ύποπτη air sealed σακούλλα νάυλον.
Αννοίουμε την….
Πιάνουμε φανέλλα, παντελούιν τζαι που ένα νυπτήρα.
Είμαι έτοιμη να γίνω μάνα.
Ο εμετός είμαι στην ευχάριστη θέση να πω ότι φκαίνει μετά από λίγο τρίψιμο με σαπούνι.
Θα το βάλω στο σιβί μου ότι πλένω τζαι στο σιέρι.
Ε μετά;;;;

Μετά να τα στεγνώσουμε νάκκο.
Τί, να πούμε των γονιών του:
” εεεε άνοιξε μια τρύπα σαν επηαίναμε Πάφο, πουκάτω ήταν θάλασσα, το αυτοκίνητο εγίνην υποβρύχιο αλλά ώσπου να γινεί εμπήκαν λλία νερά!”
Ή “εεεεε έππεσα μες τη σούβλα τζαι επήραν τα μαλλιά μου, τζαι ξέρεις ίντα κόλλημα έχω με τη μάλλα… Εεε έδωκα μες το φράγμα να με σίουρος ότι έσβησαν”

Εβαστούσαμε τα κάμποση ώρα πουκάτω που τζείνα που φυσούν αέρα βραστό. Ο κόσμος έμπαινε έφκαινε τζαι μεις τζιαμέ σαμπώς τζαι εκάμναμε το πκιο νόρμαλ πράμα.

Κάπως εστεχνώσαν έτσι και την εκάναμε για το πάρκινκ.
Οι κοπέλλες είχαν την καταπληχτική ιδέα να βάλουν τα ρούχα πας το παραθύρι τζιαμέ που κλίει να ανεμίζουν στον δροσερό αέρα της Κύπρου μας πέρκι στεχνώσουν.

Άδε που στο τέλος εν να τον πέψουμε σπίτι νηφάλιο, χορτασμένο του ύπνου τζαι με καθαρά ρούχα!

Έκαμε μας τζαι μια τελευταία πασαρέλλα με το τρικούδιν-σμιλί και με πόζα θανατηφόρα ακα “μωρό μου λαγνό και τρυφερό θα σου φκάλω τα μμάθκια τώρα”.
Ναι μες το ππάρκιν.

Ωχ
FML
Τωρά we are supposed to say goodbye?
Me no good at this.
Έμαθα όμως, να μπλοκκάρω σκέψεις, να συγκεντρώνουμαι απλά στην δεδομένη στιγμή που διαρκεί ένα λεπτό; Δκυό λεπτά;
All i want is and all i need is a hug and a see u soon, we love u and we r not forgetting u so dont worry.

Μπαίνω μέσα τζαι κάμνω join το τεράστιο queue των Εγγλέζων.
Μέσα λαλώ να πκιάω κανά καφεδάκι. Ασυνέσθητα παραγγέλλω ένα αμερικάνο τζαι θωρώ τον που αχνίζει. Μετά κάμνω κλικ ότι χαλόου μάνα μου κόμα είσαι Κύπρο, εν τζαιν κρυάδα για αμερικάνο.
Μπααα, ήδη είμαι Αγγλία, μιλώ εγγλέζικα τζαι είμαι διασπορά.
Έφτασα Γκατγουικ η ώρα 2. Ως τες 3 ήμουν στο κρεβατούι μου στο hospital accommodation. Ώρα 7 εξύνησα τζαι επήα δουλειά σαν όλες τις άλλες Δευτέρες.
Κάτσε εξήγα τωρά του Εγγλέζου πώς επέρασες το ΣΚ σου…

Και οι κοπέλλε εγίναν κο<3.14λλε.

{Αχ μοιραίε Απρίλλη του 2013}

Advertisements

8 Responses to Λλίο υδρωχλωρικό οξύ, λλίο φαΐ τζαι ένα hangover

  1. 3.143.143.143.14εεεεεεε είσιετε πολές περιπέτειες:)))))

  2. Anonymous says:

    :’) είμαι κατασυγκινημένος!
    εξύπνησες μου πολλά ωραίες αναμν… καλάν… τα μισά τωρά τα μαθαίνω :/
    ρεεε εν είμαι σε θέση να σχολιάσω μια μια τες φάσεις, γιατί… ρεζίλι… αλλά εν πειράζει, εν τούτα που εννα (σας) μείνουν εννε;;;
    καιιι εν ούλλα αλήθκεια;;; τζείνο με τη Συρία ασπούμε; WTF human brain!

    Ευχαριστώ κοπέλλε, αγαπώ σας πολλά :) xx

    &εν θα το ξανακάμω (μμμ…)

  3. beatrix says:

    popooo ti oreo, se mia fasi fantazoume apla pernas p to ena mode sto allo etsi efkola e?

  4. antimoko says:

    Μμμαλιστα! Μέσες άκρες είχα συνθέσει αλλά οι εν αποκορύφωμα η ιστορία! 3.14 θεούλης! Surreal weekend!!! H παρθένος κ η Συρία τα fave parts! Hahahah

  5. Moonlight says:

    “Ρε μα ‘ννάμπου γίνεται στη Συρία;” Ττακ, ξαναφύρνεται.
    Τα λόγια σας λία για το τρικό μου, δαμέ ο ανταποκριτής μας ήβρεν το τζαι σε NYFW edition, τι άλλο να πς για να εξηγήσω πόσον appropriate ήταν; :)
    Το φεγγάρι σπάνια το σροσέχω τζαι τζείνη τη νύχτα ήμουν η πρώτη που το σχολίασε. Πολλά προκλητικό, με τζείντο αστεράκι πουπάνω του…
    Εν σε ξεχάννει κανένας, μεν αγχώνεσαι! :)
    Είπα σας το ότι όσο παν έννα σάζουν τα πράματα, έννα ζούμε πιο ωραίες φάσεις, το καλοκαίρι καλά καλά εν έφυε τζαι δε! :)
    Όι, εν θα κλαμουριστώ, έννα συνεχίσω να γελώ τζαι να φακκώ τα πόθκια μου χαμέ για να εκτονωθώ τζι ας με θωρούν όσοι περνούν που το δρόμο!

  6. Ænima says:

    η φάση με το φεγγάρι ήταν το επισφράγισμα μιας απίστευτης μέρας! ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Νομίζω εν εγέλασα ποτέ ξανά τόσο πολλά στη ζωή μου… xxx

  7. Αυτομολημένη says:

    Στην αποφοιτηση του θα εχει παρτ 2! πρεπει να γινει η δεξια πορτα του αυτοκινητου το ιδιο με την αριστερηηη!!!! χχχχχ

  8. Dreamer says:

    επεριμενα τοσο τζιαιρο αυτο το ποστ! <3

tsil to speak - comments

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: