οι σκέψεις εις τη ξενιτιά

Είναι ευ-τυχές ότι δεν πανικοβάλλομαι στες δύσκολες και προ παντώς αναπέντεχες ώρες.

(βιολογικά δεν είναι ευτυχές νομίζω, γιατί σημαίνει δεν έχω το survival gene – fight or flight)

Σήμερα εξυπνήσαν με οι γονιοί μου πανικοβλημένοι να πιάσω ούλλα τα λεφτά που τες κάρτες μου άμπα τζαι κλείσει η Τράπεζα Κύπρου κτλ.

Δεν επανικοβλήθηκα. Μπορώ να ζήσω μέχρι το τέλος του Ιούνη με 700 λίρες ανετότατα. Τζαι χρωστά μου το κολλέγιο 400 λίρες.

Τζαι είπεν μου η μάνα μου πόσα λεφτά εφύλαξεν με τον τζύρη μου τόσα χρόνια,

η μάνα μου έζησεν πόλεμο…

έχασε τα ούλλα.

Κόμα έσιει τραύματα έστω τζαι αν δεν τα συζητούμε.

Που ήταν με το ίδιο βρακούι 8 μέρες. Τζαι με το ίδιο φουστανούι.

Στα 8.

Στα 8, 8 μέρες με τα ίδια ρούχα, με αρφούες ανεπρόκοπους τζαι βούρκαρους, με μια μάνα που μετά το πόλεμο θεληματικά έκλεισεν τη πόρτα της ζωής της τζαι έκατσεν πας σε μια πολυθρόνα του χαμού τζαι θωρεί βραζιλιάνικα. Ο τζύρης της αρχιτσιγκούναρος.

Ποττέ εν την άφηκε να πιάει τίποτε ίντα που θελεν, επήενε στα ππάρτι των νέων της πλούσιων Λακαταμίτισσων φιλενάδων τζαι τα σιέρκα της ήταν όφτζερα. Έπιανε τους καμιά πίσσα, καμιά σιοκολατούα το πολλή που το περίπτερο  τζαι έβαλλεν την τζιαμέ στα δώρα.

Μετά που ήταν να τα ανοίξουν ένιωθεν ότι εγίνετουν ρεζίλι, ότι ήταν υποδιέστερος άνθρωπος, υποδιέστερη κορούα που τες άλλες τες σουσούες του ππάρτι.

Τζαι υποσχέθην εις τον εαυτό της ότι τα κοπελλούδκια που εν να κάμει εν θα χρειαστεί ποττέ να νιώσουν έτσι λλίοι, έτσι τιποτένιοι τζαι φτήριες.

Και η μάνα μου με όλον τον εγκέφαλο που διακατέχει και το πείσμα, εγίνηκε νοσοκόμα.

Επηέναν όταν τελιόφοιτες με τες νούννες τζαι εκάθουνταν ότι εξετάσεις ήσιεν…τζείνον της έκατσεν, τζείνον εγίνηκεν. Έθελεν δασκάλα λαλεί αλλά φαντάζουμαι εν επέρασεν.

Επήρεν το γειτονόπουλλον της, τον Λακαταμίτη, τον μηχανικό αυτοκινήτων τζαι εξεκινήσαν μια ζωή μαζί.

Αγαπημένοι, με τες εντάσεις τους φυσικά once in a while. Θυμούμαι τον παπά μου όταν επέρασε midlife crisis στα 36-37…not pleasant. Αλλά τζιαμέ βράχος η μάνα μου. (κωμικοτραγικά γεγονότα…ο παπάς μου να γράφετε στο γιόγκα τζαι το βελονισμό για παράδειγμα…την τότε εποχή…λαλώ σου είμαστε πολλά μπροστά σαν οικογένεια!).

Έκαμεν μας εμέν τζαι την αρφή μου, με πολλήν αγάπη τζαι κατανόηση, εν έπκιαεν με τσέντες, με περιοδικά, με αυτοκίνητα, με πισίνα στο κήπο…Έσιει το σπιτούιν της με τα φκιόρα του τα πεζιούδκια τζαι είμαστε happy.

Εκατάφερα τζαι γω με όλη μου την συν-αίσθηση να τους κάμω χαρούμενους, είδαν με στο Albert hall να με πισκαλιά ούλλο το θέατρο. I dont give a fuck about it, but i knew, that was probably a moment they could reflect and say “we did good.”

Σύντομα εν να με δουν (ελπίζω) να πιάνω πτυχίο που το cambridge τζαι μάλιστα ιατρικής. It’s not a big deal for me, it means absolutely nothing for me. But i am pretty sure it means a lot to them. They will be thinking “look at us, we did good after all”. Εν να ξέρουν ότι τουλάχιστον η 1 τους κόρη, έσιει δουλειά τον Αύγουστο, ότι εν σε μια χώρα που εν σηκώνει μούγια στο σπαθί της.

And i don’t mind cutting down on my costs, για να βοηθήσω τζαι την αρφή μου που ναν άνεργη μια ζωή. (φτάνει να μου υποσχεθεί ότι εν να βρει πλούσιο άντρα).

Και ερχόμεθα σήμερα εν έτη 2013 η κκελλέ σου παταρία να τη φας και να ναι κρύα!

ο παπάς πανικοβλημένος παραπάνω που τη μάμμα…

Η μάμμα να μου λαλεί…παρά να κλείσουν η τράπεζες, που θα κλαίμεν ούλλοι, καλλίτερα να μου πιαν χ σιηλιάες ευρώ { ω ναι τζαι γω έππεσα που την καρέκλα του άκουσμα του Χ}.

Εγώ δεν έχω γνώμη

All my life,

i have been promised the μάννα. έκαμα ότι έπρεπε by the book, and we alll have

Ευτυχώς είμαι σαν τη μάνα μου, εν με κόφτουν με οι τσέντες, με τα παπούτσια, αν δεν βαστώ να τα πκιάω, so long lifestyle i didnt like you anyway.

Αλλά, στέγη, φαΐ, παιδεία, πολιτισμό εν κάμνουμεν εχτπώσεις.

Τζαι δυστυχώς επειδή εν στα τελευταία 2 που τόσα χρόνια εκάμναμε εχτπώσεις, εζούσαμε με δανεισμένα ψεύτικα λεφτά της Λαικής, της Τράπεζας Κύπρου.

Φτάνει να έσιει μες το καράζ μας έναν bmw, μιαν μερσεντές, έναν άουντι πιλέ μου.

Φτάνει τα παπούτσια μας να είχαν πάνω logo του chanel τζαι το πόλο μας να ήσιεν όσο πκιο μεγάλον αππαρίν πάνω.

Έτα ούλλα τζιαμέ.

Ελπίζω τουλάχιστον τούτο ούλλο το κακό που μας ήβρεν, να μας κάμει να αθθυμηθούμε τί πραγματικά αξίζει σε τούντο κόσμο.

Να μαστε καλά,

να γελούμε,

τζαι να αγαπούμε.

Σίουρα χωρίς τα λεφτά μερικές φορές εν γίνουνται τα πρώτα 2.

Τζαι σίουρα χωρίς ποκούμπι εν πάεις πούποτε.

Τζαι σίουρα αν μεν επήαινα grammar school, εν επήαιννα imperial εν θα ετέλειωνα τωρά medicine στο cambridge.

Εν θα είχα μια δουλειά να με καρτερά τον Αύγουστο τζαι ας εν τζαι στα ανάθεμα.

Αγαπητοί μου αναγνώστες, νιώθω την απόγνωση να μας εμπερικλύει σαν τη κάψα που θωρώ ενίοτε στα chest xrays αλκοολικών τζαι εν αφήνει τον πύο να φύει.

Ο πύος πρέπει να φύει.

Τζαι πρέπει να σπάσει πρώτα η κάψα.

Ότι τζαι αν γίνει, δεν είναι σωστό για τον κοσμάκη που εδούλεφκεν τόσα χρόνια, δεν είναι σωστό να σου πκιαν τη δανεισμένη σου bmw (?), δεν είναι σωστό, δεν είναι σωστό.

If medicine has taught me one thing:

nothing is right, you are either lucky or unlucky.

εν έσιει point τούντο ποστ, εν έχω συμβουλές εν μπορώ να σας πω να μεν αγχώνεστε, εν μπορώ να κάμω τίποτε.

Απλά να υποστούμε το βιασμό.

Τζαι να κάμουμε ότι γίνεται να ξεφύγουμε όσο πκιο γλήορα γίνεται που το κυκεώνα.

Μακάρι να μπορούσα να ήμουν κύπρο, να εδίουν free health care με αντάλλαγμα άλλα services, μακάρι να μπορούσα να έστελλα ότι μου μινίσκει που το μισθό μου στη Κύπρο, μακάρι να εμπορούσα να έστελλα ούλλους τους εγγλέζους που γνωρίζω διακοπές στην Κύπρο…

έχω έννοια της κουμέρας μου όμως, που χουν μιτσή μωρό του φυτούι μου, που λαλεί ότι μπορεί να χάσει τη δουλειά της, που μπορεί να μείνουν έτσι με 5 πτυχία μεταξύ τους. Που εν το θέλω το φυτούι να κρυώνει τους σιειμώνες…εν το θέλω να στερηθεί τίποτε. Κουμέρα, δε νούννα ις χίαρ. Αύγουστο εν να πκιερωθώ i will contribute. 

Αλληλεγύη εν νεν να κόψουν τες καταθέσεις.

Αλληλεγγύη εν να είμαστε ενωμένοι. Να σταματήσουμε να φταίμε ο ένας το άλλον. Να ξιάσουμε τα πραξικοπήματα τζαι ότι άλλο μας κρατά στο παρελθόν, τουλάχιστον για σήμερα.

Να ανταλλάσουμε τα services μας, να δκιαβούμεν? Ξέρω το εν γίνεται…αλλά έστω τζαι σε μιτσιά μιτσιά πράματα?

Να σταματήσει να μας πνίει ο εγωισμός τζαι το ‘εγώ είμαι ο καλλίτερος’

Ρε στα μάδκια του άλλου είσαι το κορόιδο.

Ξέρω το μιλώ εκ του ασφαλούς, τζαι εν μου εκόψαν τίποτε που τη τράπεζα προσωπικά, τζαι εν έχω κοπελλούδκια, τζαι εν έχω ζωή στη κύπρο τζαι εν γι αυτό που εν αγχώνουμαι.

Αλλά αγαπώ σας τζαι αγαπώ την όσο τίποτε άλλο τζαι σπαράζει μου την καρκιά μου να σας ακούω τρομαγμένους τζαι αβέβαιους.

{Ο Κυκεώνας ήταν ένα αρχαίο ελληνικό ποτό φτιαγμένο κυρίως από νερό, χοντραλεσμένο κριθάρι (πτισάνη) και βότανα (κυρίως γλήχωνα, βότανο παρόμοιο με την μέντα). Αναφέρεται ότι χρησιμοποιούνταν επίσης και μυρωδικά όπως το κύμινο.[1] Χρησιμοποιούνταν στο αποκορύφωμα τωνΕλευσίνιων Μυστηρίων για να σπάσει την ιερή αποχή από το φαγητό και το πιοτό, αλλά ήταν επίσης ένα αγαπημένο ποτό των Ελλήνων αγροτών.

Ο Κυκεώνας αναφέρεται στα ομηρικά κείμενα. Η Ιλιάδα τον περιγράφει ως αποτελούμενο από κριθάρι, νερό, βότανα, και τριμμένο τυρί αιγών (XI, 638-641). Στην Οδύσσεια, η Κίρκη προσθέτει κάποιο μέλι και χύνει το μαγικό φίλτρο της σε αυτόν (Χ, 234). Στον ομηρικό ύμνο η θεά Δήμητρα αρνείται το κόκκινο κρασί αλλά δέχεται τον καμένο Κυκεώνα από νερό και κριθάρι.

Θεωρείται ότι είχε χωνευτικές ιδιότητες. Ο Ερμής το συστήνει, στην Ειρήνη του Αριστοφάνη (V. 712), στον ήρωα που έφαγε πάρα πολλά ξηρά φρούτα και καρύδια. Οι αριστοκράτες τον απέφευγαν ως ποτό των αγροτών.

Ο Θεόφραστος απεικονίζει στους χαρακτήρες του (IV, 2-3) έναν αγρότη του οποίου η αναπνοή που αποπνέει θυμάρι ενοχλεί τους γείτονές του στηνΕκκλησία.

Σε μία προσπάθεια να απαντηθεί το ερώτημα του πώς τόσοι πολλοί άνθρωποι στη διάρκεια δύο χιλιετιών, είχαν οράματα χρησιμοποιώντας τον Κυκεώνα κατά τη διάρκεια της τελετής των Ελευσίνιων Μυστηρίων, εικάζεται ότι το κριθάρι που χρησιμοποιούνταν ήταν μολυσμένο από τον παρασιτικό μύκηταΕρυσίβη, οι ψυχοενεργές ιδιότητες του μύκητα προκάλεσαν την έντονη εμπειρία που περιέγραφαν οι συμμετέχοντες στα Ελευσίνια. }

οι μόνοι στίχοι που κάμνουν match τη διάθεση μου τωρά…

λινος ιωαννίδης

Εδιάβαινα την έρημη τη νυχτωμένη πόλη
τους σιδερένιους δίαυλους
των σκουπιδιών τους ύπνους.
Μες στις στοές
αγόγγυτες χορδές φωνές ριγούσαν
μες στις χολέτρες ψίθυροι
κουρνιαζαν και σιγούσαν.
Ίλιγγος των υπόκοσμων,
παλμός και προσωδίες,
αρρωστημένο δύστυχο φτερούγισμα του σκότους.
Αισθάνθηκα τους πάγερους υπόγειους σωλήνες
στα σπλάχνα μου να τρίζουνε φριχτά
και να δονούνται

Μ’ έναν αχνό ανάσασμο κι ένα λιτό μανδύα,
στης τρέλας μου τη μόναξια
στου πόνου μου την ψύχρα
στα πλάνεμένα μου μυαλά
και στης ψυχής τη νύστα,
βυθίστηκα στ’ ατάραχα νερά των υδρατμών μου.

Advertisements

11 Responses to οι σκέψεις εις τη ξενιτιά

  1. Cake says:

    :-( en eprimena potte oti enna vrethw anergi me ena vrefos stin agkali (tzai paizei na meinei k o mwratsos anergos giati tzai tzeinou i douleia epireazetai) alla ate…an ta fkalasin pera oi gonioi mas tzai oi pappoudes mas en kairw katoxis, me polla polla polla pio llia tzai sheirotteres synthikes, mallon enna ta fkaloumen tzai meis pera. Ton Iouli sta vaftisia 10 plasmata enna masten, eto na sas paroumen na fate ena gyro tziame dipla pou tin new division (en o agapimenos m) tzai kanei mas :-)
    Tzai pou ksereis, to polly na ginw fwtografos tzai na vourw stous gamous tzai ta vaftisia
    xxxxxxxxxxxx ta filia mou sto giatroudi mas (enna mas fkalleis diagnwseis pou ta skype na glytwnoumen kanena lefto

    • RoAm says:

      κούμερς, i have faith, all shall be fine! (too positive too positive )
      Εν να τα φκάλουμε πέρα γιατί εν τζαι έχουμε τζαι άλλον όπτιον όι τίποτε άλλο δηλαδή….
      Έταξες μου γύρο τωρά, αν μεν το κατάλαβες, φρόντισε!

      Φωτογράφο να σε δω στο Τρίκκη κούμερς τζαι τίποτε άλλο! Να πέρνεις τζαι το φύτο να τρώει που τζιαμέ τα ΠΣΚ να γλυτώνεις τζαι το μαείρεμμα!
      Να πέρνεις τζαι κανά ττάππερ, ππί έκαμες την!

  2. Anonymous says:

    Πολλά απο αυτά που γράφεις εδώ αντανακλούν πολλές δικές μου σκέψεις….

    • RoAm says:

      ούλλοι λλίο πολλά εν τα ίδια που σκεφτούμαστε γιατί είμαστε το ίδιο generation.
      Φτάνει να καταλάβουμε ότι εν έχουμε τζαι ιδιαίτερα πολλές διαφορές τζαι να αφήκουμε τες ιδεολογίες στη πάντα για λλίο τζαι να δουμε πως θα ξιμπερτέψουμε.

  3. Anonymous says:

    Ο ανώνυμος πιο πάνω είμαι η Κολόνα.

  4. Ænima says:

    εσυγκινησες με! :))

    • RoAm says:

      ehmmmm? thank you? i am really sorry i didn’t mean to inflict emotional turmoil, κανεί μας το πούγκα-turmoil.

  5. maria t. says:

    je mena esigkinises me..
    polla wrea ta egrapses,
    pethimw se
    x

    • RoAm says:

      eimastan me ton allon simera! Irten pou ta xtes je efye prin llio. Party sta bday su essw tou!
      Je gw pethymw se marigw! (duuuhhhh)

tsil to speak - comments

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: