Ιστορίες από τις Πρώτες Βοήθεις S01E01

Κατεβαίνω με τα μπλε μου σκραπς σαν μία άλλη, Κριστίνα Γιανκ,όι τωρά που το σκέφτουμαι σαν μια άλλη Κεπνερ γιατί είμαι τζιη που μαλθακή…ναι…που ήμαστε…α…

Ανεμίζουν τα μαλλιά μου τζαι διά μου μιαν μμαθκιάν ο κούκλος anaesthetics registrar, κλείνω του το μάτι για να καταλάβει ότι θα φικιφικιφάρουμε in a while in the designated area. Μπαίνω στες Πρώτες Βοήθειες τζαι λαλώ τους “don’t worry folks we ve got it all under control”.

Think again…

Κατεβαίνω με τα μπλε σκραπς που εν 5 size πκιο μεγάλα μου, άνετα εφόρουν τη φανέλλα για φορεματάκι…O anaesthetics registrar εν ο επιστάτης που άκτουαλλι άρεσεν μου – έσιει crew cut τζαι εν λλίον αλλήθωρος…(ναι το γούστο μου εν πάει καλά…τουλάχιστον εν θα μου κλέψουν ποττέ τον άντρα). Απλά είπαμε “γειαααα”.  Μπαίνω στες Πρώτες Βοήθεις “hello i am the new medical student. ” Απάντηση από έναν registrar “ah ok, we ll try and teach you…let us know if you need anything and you can present to us”. Ότι να ναι δηλαδή. Objectives to learn = 0.

Έκαμα 3 night shifts το ένα πίσω στ´ άλλου – 2200 με 3~330 – που ήταν pure bliss.

Επιτέλους το natural body clock μου εμπόρεσεν να εκδηλωθεί. Ντάξει εν να μου πεις σιγα τα 5ωρα shifts που φκαλες…απλά να σας πω ότι η ώρα 2 εν εξωτικός προορισμος για τους μισούς μου συμμαθητές. Μεν σου πω θεωρούμε hardcore τζαι keen τωρά…Που να ξέραν ότι 1000παρακαλώ να ταν κάθε μέρα έτσι.

Ως τες 12 ήταν στο shift τζαι ο Γιανκ., ένας γιατρος που την Γκάμπια, τον οποίο μπορώ να χαραχτηρίσω μόνο σαν θέο! Εδίαν μου σημμασία τζαι έκαμνε μου καλές ερωτήσεις.
Έκαμνα του τζαι present τους ασθενεις που εθώρουν, πόμπα φάση.
‘Eβαλε με τζαι έραψα τζαι έναν 30ρη με σχιζοφρένεια που έκοψε τα σιέρκα του επειδή έτσι του ελαλούσαν οι φωνές… ( sooo sad η ψυχιατρική, makes me feel like shit).
{Γενικά προτιμώ ούλλους τους μετανάστες γιατρούς… Μεγάλη κουβέντα αλλα true. Τζαι ήβρα έναν Ινδό κονσάλταντ που με καμε να νιώσω ότι εν ηξέρω τίποτε – θα τον εκμεταλλευτώ τα μάλα – νομίζω θα πηαίνω κανα ward round μαζί του 2-3 φορές το μήνα. }

Ναι… Πίσω στην βτομάδα μου.
Είχαμε 2 αρκετά χάλια ασθενείς την Δευτερα το απόγευμα, τζαι οι 2 με respiratory distress, δηλαδή εν μπορούν να ανασάνουν με λλία λόγια.

Ο πρώτος ήρτεν εντελώς αλλόυ….εντελώς χαμένος μες σε μιαν acidic άβυσσον. Εψυχομάχαν έναν πράμα. Μετά το resuscitation = ανάνυψη νομίζω, εν είχαμε τι να τον κάμουμε αφού η Εντατική εν τον εδέχετουν…

Ήρταν τζαι τα παιδκιά του τζαι η γεναίκα του… Αλλά ο πελλός σου μετά που καμια-δυο ώρες επικοινώναν με το περιβάλλον. Amazing τί μπορύν να κάμουν λλία διουρητικά, κορτιζόνη τζαι το βεντολιν.
Α ναι τζαι να μεν ξεχνούμεν, την θεάρα νοσοκόμα που ρτεν που το ITU τζαι έσασεν μιαν positive pressure μασκούα με οξυγόνο that actually made all the difference. ( if u cant breathe, the machine pushes air into your lungs essentialy αλλά χωρίς να έχουν διασωληνώσει τον ασθενή).
Σημειώστε ότι εχρησημοποιούσαν το πορτοκκαλούδιν tourniquet μου κατα τη διάρκεια του least αγαπημένου μου σπορτ “εδώ είν η φλέβα, εκεί ειν η φλέβα, πού ειν η φλέβα οεοοο?” aka trying to get lines in for fluids and drugs.

Τζαι επιτουλλούσαν τα γιαίματα που το προηγούμενο stab για τα αέρια γυρώ που το τούρνικκετ μου που εν δώρο που την Μελίνα. Έβαλα το σε βραστό νερό μετά…νομίζω εν οκκέι.

From now on κουβαλώ τζαι έναν disposable πριν μου πκιαν το δικό μου.

Τέσπα ο ασθενής έζησε, φυσικά χάρις στις pro μου lifesaving κινήσεις ie να του βαστώ τα σιέρκα του να μεν φκαλει τα lines τζαι τη μασκούα.

Ενίοτε έπκιανε μου το σιέρι μου τζαι έσφιγκε το…σκέφτου πόσο σιεζμένος που το φοο εν ο εγκέφαλος σου σε έτσι φάση. Αλλά it did feel a bit awkward γιατί ντάξει εμπορούσε πολλά εύκολα να κλωτσήσει τη σίκλα τζαι μετα να κουντά μαργαρίτες τζαι γω να μουν το τελευταίο πλάσμα που ενιωσεν ότι του εδίαν reassurance.

Μόλις ετελειώσαμε που τούτον, εφέραν μια γιαγιά με πολλα παρόμοια εικόνα.., αλλά η γιαγιά που την πολλη κορτιζόνη ίσιεν όντως paper thin δέρμα (μία εκ των 100 παρενεργειών της κορτιζόνης), τζαι βάλε τζαι το warfarin που εν αντιπηχτικό (του αίματος that is, only, όι τζαι δακρύου (?) τζαι του ιδρώτα) ….Εβάλαν 2 ορούς τζαι εν εστέκουνταν οι γέριμοι, τζαι ετρέχααααν τα γιαίματα τζαι επάτουν πάνω τους γιααξ γιαξξξξ. Α τζαι επήαν τζαι πας το σιέρη μου τζαι εξεράναν….ίουυυυυ.

( what is the blood? Simple, urine + + hahaha – insiders joke)

[Πάντως για wannabe αιματολόγος εν τα πάω πολλά καλά με τες φλέβες τζαι το πιτσιλλισμένο γιαίμα. Ο τομ ο συγκάτοικος λαλεί μου εν απαράδεχτο αλλα dude what´s cool about messing with somebody elses blood without even knowing what malazavragka mporei na shiei. Id rather be safe than sorry. And as for my private practise {λέμεν τώρα}, that’s easy είμαι διαθετημένη να συμπράξω με άλλους, ειδικά έναν φωδκιαν σπιριδκιαν φλεβοτόμον. What an awesome job name, right? ( google phlebotomist…). ]

Δαμέ να σας θυμήσω ότι έναν που τα πράματα που εν πα να μου τα κάμεις χρυσά δεν μ’ αρέσκουν δεν μ’ αρέσκουν εν το να πκιάνεις αίμα. Νιώθω ότι το needle stick injury εν just around the corner, ότι εν θα επιτύχω τον στόχο μου κτλ. Έτσι τζαι γω αποφεύγω το ωσάν ο διάβολος το λιβάνη. Εν θυμούμαι καν τη τελευταία φορά που έτυχε να πκιάω αίμα. That’s fine by me of course. Φυσικά τραγικότατο αν σκεφτώ ότι που τον Αύγουστο το 40% της δουλειάς μου εν να πκιάνω αίματα τζαι να βάλλω ορούς (γκκκκ-ρρρρρ).

Τεσπα despite all my ατσαλοσύνη στα μπλαντς είχα ένα στα δύο επιτυχία. Τζαι η επιτυχία ήταν πανω σε μιαν γιαγιά 100 κιλά που έκαμνεν hyperventilate που την ώρα που είδεν τη βελόνα. Pressure, pressure, pressure!

Αλλά εν εξεκίνησα να κλαίω,

ούτε να τρέμω ,

ούτε να βουρώ τζαι να φωνάζω μάαααμμμααα

και σας παρακαλώ ούτε έτρεμεν έστω τζαι 1mm/s το σιέρη μου.

Η αλήθκεια όμως εκατούρησα λλίο πας το βρακούι μου…

Τέσπα, μετά από ένα λεπτό ψηλάφισης – μαθαίνω νέες λέξεις- τζαι selective hearing loss to the hyperventilation of the dear old lady ( ντα μπορεί να μεν έμαθα αρκετά ελληνικά τελικά- λαλώ αεεεερρρααααααααααααα.

(Σημειώστε ααα ότι φλέβα δεν εφαίνετουν ιδιαίτερα).

Τρυπώ – την ίδια ώρα έπαθα έναν μίνι stroke -.

And there it was , έπεφτεν κόκκινον το μάννα εξ ουρανού. Αλλά σαν εγέμωννεν το μπουκαλλούιν εσταμάτησε. Panic attack- panic panic.

Εκούντησα λλίο τη βελόνα and there it was again, that beautiful whoooshing sound. Εγέμωσα τα μαννομπουκκαλόυδκια τζαι έφυα. Σημειώστε ότι κατα τη διάρκεια αυτών των 3ων λεπτών εκάμναμε τζαι chit chat.

Ευελπιστώ ότι αν δεν αποφευγω το take bloods task that i have been swiftly avoiding for more than a year and a half now μια μέρα δεν θα αγχώνουμε τόσο πολλά τζαι εν θα με ασσιχτιρίζουν μες τη κκελλέ τους τα ατυχές μου θύματα. Of course i don’t blame you if you don’t ever want to find yourselves under my needle.

{btw ίνταλως τα καταφέρνω να δημιουργώ τόσο σασπένς μες το νου μου για έναν έτσι απλό procedure είναι άξιον απορίας}.

Το ράψιμο εν πκιο του σιερκού μου 100% . Stitch and bitch could potentially be a great hobby.

stitch n bitch
Αυτά για τωρά…
Εν τω μεταξύ επειδη εν τζαι ξέρω αν σας αρέσκουν/ καταλάβετε τούντα ιατρικοεπιστημονικά, εσκέφτουυν να σας μάθω 2 πράματα για να μεν με παρεξηγείτε ότι είμαι ξιππασμένη τζαι εν σας διώ σημμασία ( είπεν μου την ο Πέρτικος ο μιτσόστομος βασικά). Αλλά απο πού να ξεκινήσει κανείς….
Αν έσιει τίποτε που θα θέλατε να εμαθένατε πέτε μου.
We can talk about a great deal of things and especially every day things:
Side effects of drugs especially aspirin, antibiotics and steroids
What is diabetes and why we hate it
What is cancer and why there is no cure yet
How HIV has been successfully been cured in recent years. – eida ena comment sti Prasinada alla itan na ethela sentoni na to exigisw)
What are the signs of heart disease and what to look out for
Why random blood tests are usually meaningless

Ον δε αδερ χαντ θα εμπορούσα να μεν σας γράψω τίποτε τζαι να συνεχίσω να γράφω τες μαλακίες μου, όπως τωρά για παράδειγμα που είμαι ακόμα σε Friday – night shift mode, σε ένα bed and breakfast sto Oxford τζαι εν έχω ύπνο…

Και ηθικό δίδαγμα: face your fears

Image

{ που τα λλία posts που εν νεν γραμμένα τζαι ποσταρισμένα την ίδια ώραν ]

Advertisements

9 Responses to Ιστορίες από τις Πρώτες Βοήθεις S01E01

  1. Dreamer says:

    τωρα αρεσκει σου τουτο που καμνεις θελεις να πεις; :p

    • RoAm says:

      Ehm i dont get the question…
      Yeh i like my job!
      multifaceted.
      Kamneis interventions, dias advice, teamwork, interpretation of data, ok-ish salary in the long run… Cant think of anything a lot better than this…

  2. maria t. says:

    your job is blooody amazing mate=p
    xxxx

    burns supperr tommorroww!wish you could join!:)

    • RoAm says:

      i know i know. i wish i could transcend space-time and get to glasgow in the split of a second.
      i would also say that i would love to share a haggis with you but i think it may just sound borderline rude haha.
      I ll see you soon babe. Oi kalpes annoioun soon :D:P

  3. Rania says:

    ε οχι και kepner! εν τέλεια φκιόρο..σίουρα γιανγκ!!

  4. kanenan egglezo eshei tzimesa? :P
    egw paw ton sxizofreni pantws… lol :p
    kala na pernas koritsara!

tsil to speak - comments

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: