Μέρα 1 στες Πρώτες Βοήθειες

Εν ξέρω αν σας το εξαναείπα άλλα το πκιο distressing πράμα εν να θωρείς τον άλλο ουσιαστικά να πνίεται ενώ γυρω του τζαι στη μασκούα του έσιει οξυγόνο για ούλλον το κόσμο. Γρουλώνουν νάκκον τα μάθκια τους, πιάνουν >30 αναπνοές το λεπτό ( εσύ πκιάνεις 14 on average )… Δοκίμασε να αναπνεύσεις με 30 βαθκίες αναπνοές για 5 λεπτά τζαι πε μου αν δεν φυρτείς που την κούραση ( if you try it , try it with a brown bag around your mouth, i dont want you to go alkalotic and get hypocalcaemic and then get some muscle spasms on your face). Τζαι μετά ´αμαν παρασιεστή το πράμα κουράζουντε λλιον πολλά…and they may give it up – the moment i would shit my pants.

Σήμερα ίσιεν έναν γερούιν που λαλέιτε 98 χρονών… Καταλυμένος, με το δέρμα ναν λιττεραλλι πετσιά, κκελέ με λλίες λεπτές τριχούες σαν remainder μαλλίων. Έγυρνεν στη μια παντα με τη μασκούα του με 40 αναπνοές το λεπτόν. Τα δάχτυλα του ήταν μπλε. Πρώτη φορά είδα έτσι μπλε δάχτυλα. Τζαι επίσης με impressive οστεοαρθρίτιδα…a definite score for me in terms of signs seen for today.
Αλλά ίσιεν τα 400 ο παππούλλης.

Φανερά κουρασμένος ο παππούς… Ήρτεν που έναν residence hall for the elderly, με την τσεντούα του σιγυρισμένη, ολοκάθαρα διπλωμένα ρούχα τζαι έναν τσαντάκι με τη χτενιά του τζαι έναν ττορούι. Περιποιημένος γενικά.

Τζαι ίσιεν κάτι μπλε almond shaped μάθκια, έναν πολλά καλοσυνάτο δειν. Εν θωρώ πολλά συχνά μπλε μάθκια που ναν γλυτζιά … Ελυπήθηκα τον πολλά.

Σε μια φάση η μια ήταν στο έναν σίεριν να μάσιετε να πκιάει αέρια τζαι μια άλλη πολλά rude νοσοκόμα χωρίς να του πει τίποτε ετρύπησεν τον 2 φορές για blood glucose.

Καημένε παππούλλη ίντα που θελες να ρτεις νοσοκομείο πάλε.

Εμμμ χάππι νόουτ;
Ίσιεν έναν πολλά κιουτ μωρούι – που το επακκετάραν στους παιδιάτρους – πιλέ μου εν επαίξαμε λλίο.
Εξαφανήστικα η ώρα 1, thats the happy note…
Η ώρα 430 εφύρτηκα της υπνηλίας ( δε ορθοπιντιξ εφφεχτ) τζαι i napped ως τες 530.
Μετά σαν εμιλούσαμε με τον αντριου στο γουατς Αππ λαλεί μου έφυα- crash call. Εκατάλαβες; when im bored smbd gets to either save a life or call the end of life. Ε τζαι μετά επιστρέψαμε στη κουβέντα του τί πρέπει να χουμε για να ανοίξουμε κλινικό χημείο.
( προσπαθούμε να βρούμε τρόοπους να γίνουμε πλούσιοι…) of course i know that the answer lies somewhere in west london in the bank account of a russian oligarch that i need to find and marry.

Advertisements

2 Responses to Μέρα 1 στες Πρώτες Βοήθειες

  1. Πρασιναδα says:

    Ατε εσhει “άξιον” δαμέ στες πρωτες βοηθειες α! Αν θέλετε στο μπιζινες καποιον να καμνει μπαϊοκέμικαλ πράματα τζαι enzymes τζαι που τούτα, δαμέ ειμαι! :)

  2. μακαρι να ειχα τζε εγω ευκαρια να ζησω εμπειρα σε πρωτες βοηθεις, αλλα το κορς μου εν εσιει καμια σχεση… καλα διαβασματα τζε κανει υπνον! ΕΝΝΑ ΠΑΘΕΙΣ ΤΙΠΟΤΕ! …

    :)

tsil to speak - comments

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: