that day of the year

έσιει 7 χρόνια τωρά…
jeeeezz πώς επέρασεν έτσι γλήορα ο τζαιρός…

Θυμούμαι που ήταν μια νύχτα έτσι ποτούντες φθινωπορινές εις το Σταρπακς τζιαμέ στα φώτα με τες φιλενάδες…νομίζω ήταν καθημερινή τζαι εν ήταν πολλά καλά η Ντίνα. Στα πολλά πολλά λαλεί μας “εν νεν καλά ο Κλάους. Είπεν μου ο αρφός μου ότι μάλλον εν να πεθάνει”.
Shock shock horror horror.

ίντα σκατά που εν η ζωή ααααα, σκέφτεσαι τζίντην ώρα. Σιωπούμε ούλλοι, καταπίνουμε το σάλιο μας, κάποια απλώνει το αποτριχωμένο της μαυρισμένο σιέρι να πιάει το iced caramel machiato τζαι κάποια θα είπε “Ντίνα κόρη, τώρα που εν να δεις ούλλα εν να παν καλά…αφού ήβραν δότη εν ήβραν αφού?” Τζαι τωρά που το σκέφτουμαι that would have probably been me γιατί άσχετα με το τί πιστεύκει ο Σάββας είμαι αρκετά αισιόδοξο πλάσμα.

Ως την Κυριακή, τζείντην κυριακή, που ήμαστε κάμποσοι συμμαθητές σε ένα χωρκό καλεσμένοι για σούβλα στον εκδρομικό χώρο (= σούβλα-τόπο) έππεσεν το ηλεφώνημα που την Ντίνα.
Η Ντίνα φυσικά κλαμένη… ” κόρη επέθανεν ο Κλάους”.
Εν ξέρω τί είπα, τζαι εν νομίζω να έσιει τζαι τίποτε καλό τζαι appropriate να πεις.
Μάλλον αφελέστατα θα εσκέφτηκα θέμας “μα ολάν whats wrong with this medicine, αφού μισιημου ήβραν δότη του Κλάους, τί σκατά επήεν λάθος, εν νεν πριν 3 μήνες που έπαιζε μάππα με τον γείτονα?”

Άσε στην κηδεία, χαμός, κλάματα. Άσιημο να πεθανίσκει κάποιος 18 χρονών έτσι στα καλά καθούμενα… Μες σε 6 μήνες μπαμ τζαι κάτω. κόμπος ούλλων των ειδών το στομάσιη μου.

Πώς ενει να ξέρεις ότι πεθανίσκεις, στα 18, σε μια ξένη χώρα?
Η μάνα σου να πρέπει να κάμνει τες 12093 διαδικασίες να σε φέρει έσσο σου να σε θάψει…
Σκέφτουμαι τα τζαι δρώνω στη σκέψη.

Τζαι ώσπου πάν τα χρόνια παραπάνω νευριαζω…

νομίζω φυσικά ότι που τ΄αλήθκεια επηρέασε με τούντο ηβέντ επειδή άρεσκεν μου τούτος ο Κλάους…μπορεί να ειπαμε 2-3 φορές γεια, αλλά γιου νόου, έσιει έναν 7μέο που σ΄αρέσκει…ε εμένα σε τζείντη φάση ήταν ο Κλάους.
Ας πούμε όταν επέθανε ο ανηψίος μου ο Σάββας που έναν όγκο στον εγκέφαλο (what the fuck, τωρά που το σκέφτουμε…), έστω τζαι αν επηέναμε μαζί αγγλικά τζαι επαίζαμε λλίην μάππα για να περνά η ώρα που ήμαστε τσιριπιλλούδκια, εν επηράχτικα τόσον.
{ που τ αλήθκεια what the fuck…reminded; να μάθω τί μαλαζαβραγκοtumour ήταν τούτο τζαι να κάμω establish πόσον ανηψια ήμαστε}.

Τράγικ, τράγικ άι ττελ γιου.

Πίσω στο θέμα μας.

Την επόμενη ή την ίδια μέρα που έμαθα ότι ο Κλάους θα έρκετουν πίσω Κύπρο μες σε κάσια έμαθα ότι επέθανε ο παπάς της καλλίτερης μου φίλης στο δημοτικό τζαι early γυμνάσιο. Απ΄ότι καταλάβω που τες ‘κουβέντες’ ίσιεν lets say a degenerative neurone disease.

Μετά που καμιά εβτομάδα θυμούμαι να κάθουμε πας το κρεβάτι μου τζαι ξαφνικά να με πιάνει έναν κλαααμα, κλαααμαα που εν εθωρούσα πλέον την πρώην φιλενάδα, τζαι που σε έτσι φάσεις εν της είπα πιλέ συλλυπητήρια.

Μετά που ένα χρόνο η Ντίνα επήρε με εκκλησιά για το μνημόσυνο του Κλάους τζαι ήταν τζαι η πρώην φιλενάδα που μου έδωκεν κόλλυβα τζαι είπε μου να μέινω να πάμε σπίτι της γιατί ήταν να έχουν ππαρτούι (party for death?).
Και έτσι και έγινε…awkwardddd, αλλά άτε…μετά που τούτο εξανακάπως κρατήσαμε επαφή.
Αλλά ποττέ εν της είπα “βρα, σόρριν, εν ξέρω τί επέρασες τζαι πόσο σκατά πρέπει να ήταν η εφηβεία σου σε τζείντην φάση”.
Πάντα έχω στο τιπ της γλώσσας μου το “α by the way, εν τζαι είπα σου το ποττέ αλλά εσκεφτουμουν σε τζαι ελυπήθηκα πολλά”.

Γι αυτό λαλώ σου…6 του Νιόβρη is not a good day full stop.

τζαι on a projection…
ο άντριου επιμένει ότι δκιαλέουμε να κάμουμε medicine λόγω κάποιων personal experiences…ναααα νοτ ρίλλι ιν μάι κκέις, δαμέ ήμουν ανάμεσα στο “να κάμω investment banking οξά λαλείς να κάμω environmental engineering οξά να το γυρίσω τέλεια στο μέτισιν”. Τζαι επίσης επιμένει ότι την ειδικότητα πάλε κάπως δκιαλέουμε την με βάση τούντων εμπειριών.
well… that maybe? but again not really…αν ήταν έτσι ήταν να γίνω αλλεργιολογος-shoot-me-now (τζαι κνήσμε ταυτόχρονα).

ΜΜΜ τί να σας πω να ευθυμήσετε τωρά λλίον???
Χμμμ…
εεχμμ….
blank

?
?
ααα,
έπηα εναν prize που το κολλέγιο για best clinical stage 2 student (awards που διούν στους ψώριες που εν καταφέρνουν να πιάν university prize βασικά)…well αν μη τι άλλο πκιερώνουν μου έναν φόρμαλ τζαι εδώκαν μου τζαι 50 λίρες.

Αύριο πρώτη μέρα ψυχιατρική
please dear god, μεν με κάμεις να κάμω doubt το sanity μου μες τούντο attachment…αρκετά περνούμε να νομίζουμε τη μισή μέρα ότι εν να πεθάνουμε ούλλοι που pancreatic cancer/ Chronic thromboembolic pulmonary hypertension/ cardiomyopathy/ multiple sclerosis/ severe insulin resistance τζαι ότι άλλο κάμνει match με το σπέσιαλτι που κάμνουμε at the time. (περασμένη φτομάδα ήμουν σίουρη ότι η ελιά που χω εν μελάνωμα τζαι ότι έπρεπε να ξεκινήσω να δκιαμοιράζω τα πράματα μου – ie εκαμνα δερματολογία).

Advertisements

tsil to speak - comments

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: