achievements outside…

October 25, 2016

…medicine

oh dear.

[ yes it is finally specialty training application time – applying for the academic bit now and Feb it’s the real thing]

hemlock1.jpg

[ let the hemlock tea roll]

https://en.wikipedia.org/wiki/Conium_maculatum

Outside medicine i have achieved

an epic ZERO

haven’t written a poetry book

haven’t taken up photography 

haven’t got an indie / electro band playing in obscure clubs 

haven’t even gotten to DJ at New with Mary Ttou

haven’t set up festivals in cypriot mountains 

haven’t got my own art space 

haven’t been acting on indie London scenes 

haven’t been making and selling terrariums of wild abstract flower bouquets

haven’t been an altruist setting up charity work and blood donations (oops that is related to medicine ehehehe)

haven’t been an athlete completing a minimal 5K

I have achieved nothing outside medicine

damn i haven’t even got my own bloody house yet – just £ pounds piling up the bank which are worth nothin really.

Why are we even trying?

In view of recent devastating news and events I know NO “achievements” ever matter.

They would only matter if you have met people that made you and made them better and are part of your and their story.

The only thing that matters is for me is to be with my loved ones

to make time for them even that may mean i finish night shifts and get the next plane out to Cyprus or finish a 10-12 hour shift and go straight out to Soho.

to wake up and sleep by TEG (* does not stand for thrombo-elasto-graphy)

to listen to music and get excited like it’s the first time i listen to the song

But those are apparently not oustanding achievements outside medicine, innit bro

ANARCHY IN THE SYSTEM

how-to-buy-a-house-plant-03-1

?prolavainw na grapsw ena βιβλιούην με υπερ-ρεαλιστικες ιστορίες για αδρώπους που ζουν πάντα στη δουλειά τζαι σε τρύπες?

 


μεταμεσονύχτιο νούμερο 948567

September 26, 2016

κάποτε

[ έτσι όταν ακούω τίποτε άσχετο

όταν εν σκέφτουμαι τίποτε

ή εν ονειροπολώ με το φως της λάμπας

ή εν αγχώνουμαι για το αύριο τζαι το μεθαύριο ]

σκαρφαλώνουν, κάπως ύπουλα και δόλια θα έλεγα,

ιστορίες κρεβαταθρώπων.

Πώς θα σου εφαίνετουν αγαπητέ αναγνώστη,

να σουν σε χώρα ξένη,

να σου εκάθετουν ο τζόκκερ –> να σε σαμπόταρε ο εαυτός σου,

στα εικοσι-παρακάτι σου

να εγέμωνες αμείλιχτα λεμφοκύτταρα

lym11-43a-1

να επερνούσες μεταμόσχευση

μόνος σου

χωρίς την οικογένεια σου γιατί υπάρχουν και αμείλιχτα σύνορα τζαι βίζες

19870598-visa-approved-immigration-stamp-for-crossing-the-border-passing-customs-for-tourism-and-passport-con-Stock-Photo-Copy.jpg

Να περνάς κάθε μήνα ανήλεες επιπλοκές…

Να μεν τρώεις γιατί εν νεν το φαΐ της χώρας σου που επεθύμησες…

Επροσπάθησα…να βρω φαΐ που τζείνον της Αφρικής να της το πάρω

αλλά απέτυχα [βλέπεις το Πέκαμ εν νεν τζαι κοντά]

Εθώρουν τη στο διάδρομο…

Πάλε δαμέ ρε —-?

Εν να ρτω μετά να σου πω γεια

+ Η μεταστάς πλέον —- +

Επροορίζετουν άραγες σου έτσι…

Μόνη της

Στην εντατική?

Φουλ στοπ.

Και όλα θα ‘ναι όπως πάντα

χάλια

Φουτ φορ θοτ.

bcam-bug.png

Den 3exnw

Kai Agonizomai


Περιστέρι

September 6, 2016

Δεν λέμε αντίο!

Ποττέ!

Η φωνή του πάντα θα εν δίπλα μας.

Αξίζει όμως να κάμουμε μια παρατήρηση.

Όπως το ύμνησε το σώμα έτσι τζαι δεν το ντράπηκε.

Εν άφηκε λέξεις όπως “επάρατη νόσος”, “μεταστατικός καρκίνος” να τον αποξενώσουν.

Εν ντράπηκε να φκει στη σκηνή ισχνός τζαι αδύναμος, να δείξει του κόσμου το ποιός ένει.

Ο Θάνος δεν είναι σταρ άλλωστε.


κατακριτέο

September 2, 2016

 

Πίνεις 3 μπύρες τη μέρα μετά τη δουλειά στο Σίτυ του Λονδίνου – είσαι μπάνκερ με μπόνους τζαι καλοπρεσαρισμένο κουστουμι στους 28 βαθμούς. Είσαι το όνειρο κάθε δυτικού Ευρωπαίου.

Πεθανίσκεις άστεγος στη Λεμεσό τζαι το σίγμα λάιβ γράφει :

“Από τις προκαταρκτικές εξετάσεις διαπιστώθηκε πως πρόκειται για μεσήλικα αλλοδαπό, ο οποίος φαίνεται να διέμενε στο υποστατικό, καθώς στο χώρο υπήρχε στρώμα και κάποια προσωπικά του αντικείμενα.
Από μαρτυρίες, εξάλλου, φαίνεται πως ο αλλοδαπός έκανε συστηματικά χρήση αλκοολούχων ποτών.”

– See more at: http://www.sigmalive.com/news/local/359166/nekros-astegos-allodapos-stin-touristiki-perioxi-lemesou#.dpuf

 


ode to true colors

July 21, 2016

 

  1. Η γλώσσα δυσκολεύκει με. Όσον παν τα χρόνια τόσο πκιο δύσκολο εν να έχω τα ελληνικά στο νου μου τζαι τα εγγλέζικα εν ναν πάντα η δεύτερη μου γλώσσα (πρέπει να πκιάω βιβλιούιν με english idioms – η αλήθκεια εν πολλά διασκεδαστικά). Πρέπει να ξεκινήσω να δκιαβάζω ελληνικά τζαι εγγλέζικα βιβλία…ουφφου
  2. Το τετράμηνο stint μου στην αιματολογία τελειώνει. Τα έχω ήδη βάψει μαύρα. Για πρώτη φορά ένιωσα άνετα με τη δουλειά… εξύπνουν τζαι έν ήμουν έτοιμη να πκιω 6 μπύρες τζαι 3 λεξοτανίλ! Εμείναν μου 3 νυχτέρκα και τετέλεστε.
  3. Με τους συναδέλφους επεράσαμε καλά…Επίσης για πρώτη φορά στη δουλειά άφηκα ελεύθερο το μαύρο χιούμορ μου να βόσκει (το 1/2 των ασθενών μας άνετα εν προς το δρόμο για τον Άη Πέτρο) τζαι τα life and death ερωτήματα είναι καθημερινότητα – έτσι τζαι το φιλοσοφίζειν για το τί εστί ζωή ετέθετουν προς συζήτηση μια κάθε τόσο. Όπως επίσης τζαι το if it was me in that situation i would do this…
  4. Επήαμε Πορτογαλλία το περασμένο Σάββατο (τζαι ήρταμε πίσω Κυριακή) για γάμο! Είμαι ερωτευμένη! Οι Πορτογάλλοι εν ευγενικότατοι, φιλόξενοι, μαυρισμένοι! Το public transport τους πάφτηνο, καθαρό, με αρκοντίσιον, στην ώρα του. Πολλά εύκολο να πάεις που τη μιαν πόλη στην άλλη. Θέλω να μετακομίσω Πορτογαλλία για πάντα! Επήαμε σε μια περιοχή που την λαλούν Κούρια για το μυστήριο. Πανέμορφος απλός γάμος με 40 καλεσμένους. Ο ήλιος έκρουζε, ήμουν κατενθουσιασμένη που εγελάσαμε του Λονδίνου για 2 μέρες τζαι επκηάμε ήλιο. Κυριακή επήαμε Πόρτο επερπατήσαμε κάμποσο με προορισμό το ποταμό τους που μυρίζει θάλασσα. Ο κόσμος έξω, κοντομάνικα, μπύρες, πάρτυ mode on! Το φαΐ όμως εν το πράμα που με εκέρδισε…Το πκιο τέλειο καρπούζι τζαι φρούτα που έφα ΠΟΤΤΕ. Τύφλα να σιει το τσουρουφλισμένο φύλλο. Που με φέρνει στο επόμενο ππόιντ

curia_palace_1726168595366263064250_1

 

portocityportugal

  1. ΚΥΠΡΟΣ
    1. Τί επήε λάθος τζαι η Κύπρος εν ξορτώνει να έσιει γενικά καλό φαΐ?
      1. Πριν να με λιντσάρει το πλήθος….
        1. Τα φρούτα μας εν επίσης άγευστα πλέον όπως του Τέσκο
        2. Δεν θυμούμαι πότε έφα ωραία παττίχα στη Κύπρο (τζαι μεν μου πείτε εν ο παπάς μου που φταίει που εν ξέρει πόθθεν να πκιάει παττίχα)
        3. Τα χόρτα – ντάξει δαμέ κάτι γίνεται, όπως επίσης τζαι με τα εσπεριδοειδή
        4. Το κρέας…χμμμμ νοτ δετ μπεστ – ευτυχώς που υπάρχει το σιοιρούδιν σε σχήμα σουβλακίου τζαι η γερότσουρα σε σχήμα οφτό που σώζουν τη κατάσταση!
        5. Το λάδι της ελιάς μας γιατί εν κερδίζει βραβεία ενώ τα ελληνικά, τα ισπανικά, τα πορτογαλλέζικα πουλιούνται στο Fortnum and Mason?
        6. Φρέσκο ψάρι – ΛΟΛ!
          1. Το ππόιντ μου είναι ότι γενικά το φαΐ εν έσιει πολλά καλό στάνταρτ – πρέπει να ξέρεις που να πάεις αν θα βρεις καλό φαΐ
    2. Public Transport
      1. Πώς ξωρτώνουν οι καημένοι οι τουρίστες να πηαίνουν ποτζί τζαι ποδά? Εν τζαι έσιει ούλλος ο κόσμος άδεια οδήγησης για να νοικιάζει αυτοκίνητο.
      2. Χρειαζόμαστε επειγώντος τρένα!!!
        1. Ρε σκέφτου ίντα τέλει που να ταν να μεν θέλεις αυτοκίνητο για να πηαίνεις Πρωταρά ή Πάφο!!! Τζαι να ταν πκιο φτηνά που το τάγκι της πεζίνας
        2. In town τραμς
      3. Τρένα που τα αεροδρόμια στες πόλεις τζαι μετά τραμ για το τελικό προορισμό σου
    3. Στη Λευκωσία που μεινίσκουν οι τουρίστες???
    4. Ο καφές στη Πορτογαλλία ήταν ανάμιση ευρώ (enough said)
  2. Υπαρξιακά
    1. Εν είμαι περήφανη τίποτε πλέον για τη χώρα που εγεννήθηκα.
      1. Το γεγονός ότι έσιει ήλιο τζαι θάλασσα είναι σύμπτωσης
      2. Ακόμα κάμνει long divisions ενώ τα μαθηματικά επροχωρήσαν στο integration
      3. Η πλατεία Ελευθερίας εν σιηρόττερη που το γιοφύρη της Άρτας (dear squares god, please tell us how many builders you want us to sacrifice in the square foundations)
      4. Η παιδεία ήταν, είναι και θα παραμείνει αθλιότατη
      5. Η εκκλησία ακόμα ανακατώνεται στα κοινά τζαι υπάρχουν καθυστερημένοι δημοσιογράφοι, κανάλια, εφημερίδες που τους διούν σημμασία – είμαστε άξιοι της δυσμοιρίας μας.
      6. Για να παντρευτώ έπρεπε να κάνω genetic testing για θαλασσαιμία χωρίς το απαραίτητο genetic counselling, με μηδέν επαγγελματισμό –> Πότε θα σοβαρευτούμε σαν χώρα για σημαντικά θέματα
      7. To μέσο – δεν χρειάζεται να επεκταθώ
      8. Η πυροσβεστική/αστυνομία/νοσοκομεία – επαγγελματισμός, skills, reliability
    2. Τζαι μιας τζαι έχουν το οι μέρες
      1. αγνοούμενοι, χωράφκια (λεφτά βασικά), δολοφονημένοι ΑΛΛΑ
      2. Για 42 χρόνια τίποτε εν εκαλλιτέρεψε αντικειμενικά – ακόμα υπάρχει γραμμή, ακόμα ενδόμυχα οι πλείστος κόσμος θεωρεί τους Τ/Κ εκτρώματα τζαι τους Τούρκους το σατανά (θα συμφωνήσω ότι τα στρατεύματα γενικότερα ναι είναι ο Σατανάς). Με το να κάμνουμε joined εκθέσεις ζωγραφικείς doesn’t mean we are winning a solution. And plus i don’t want a solution, i want a resolution, peace, collaboration under a united flag and customs. Multiculturism is great. Respect our deads and acknowledge our mistakes and promise to never repeat them again – η παιδεία που μας λείπει.  [ps – i am sure ingredients are missing from both sides – don’t assume i am accusing the greek cypriots more than the TC]
      3. Μετά θυμούμαι ότι το ΕΛΑΜ εν στη βουλή τζαι πείνω 3 shots tequila να μου φύει ο πονόδοντος.
      4. world peace

Δεν ανήκω πούποτε, δεν έχω άγκυρα, είμαι ελεύθερη (μες τη φυλακή του μοδέρνου, διαδιχτυακού, πόκεμονιστικού, 9-5 (lol), πανάκριβου, ψευτοιντελλέκτουαλ, ρουφτοπ κοκτέηλ λονδρέζικου  κόσμου).

ΕΧΩ ΑΔΕΙΑ ΓΙΟΥΠΗΗΗΗΗΗΗ


υπενθύμηση

July 7, 2016

7/7/2005

Δεν ξεχνώ και αγωνίζομαι

_84008507_bma_tavistock_square

 


pressure point

July 6, 2016

Πρώτο:

Είμαι στην ομάδα του λεμφώματος για τες επόμενες 2 βτομάδες. Κάθε μέρα φεύφκω κατά τες 8 (κανονικά τελειώνω 5:30…εννοείται εν τζαι πκιερωνούμαστε έξτρα…μουχτι που δουλεύκουμε). Εν μαθαίνω τίποτε γιατί είμαι μόνη μου ούλλη μέρα τζαι κάμνω μονησιή μου το ατέλειωτο ward round. Το μπληπ μου παίζει γύρω στες 40 φορές τη μέρα. Εν τρω, εν πίνω εν κατουρώ για περίπου 12 ώρες τη μέρα.

Μετρώ τες μέρες που το stint μου στην ομάδα του λεμφώματος εν να τελειώσει.

Απαιτώ τζαι γω αυτοκόλλητο που να λαλεί Blood Cancer Survivor

Δεύτερο:

Επέρασα το εξάμ που χα. Είμαι mrcp τωρά. Τίποτε δεν στέκεται μεταξύ μου τζαι του νούμερου της αιματολογίας. Αν θέλω έξτρα λεφτά μπόρω να κάμνω έκτακτα shifts σαν medical registrar (κυριολεκτικά η πιο μισισμένη δουλειά στο κόσμο :
https://www.theguardian.com/society/2013/mar/04/hospital-registrars-workload )

Ο μόνος λόγος που εν θέλω ποττέ ποττέ ποττέ να γίνω ο med reg εν τα ecgs – δαμέ όσσον τζαι ξέρω τη κολπική μαρμαρυγή σιγά να μεν καταλάβω το trifascicular block ή να μπόρω να πω με confidence αν δεν έσιει κάποιος κανά underlying pathology για την 5η φορά που ρκουνται με chest pain στες πρώτες βοήθειες.

Όχι αγάπη μου, προτιμώ τη σηψαιμία με πίεση 60 τζαι πνευμονικό οίδημα που ξησιηλά που τα φκια τους ή λευκοσταση με λεμφοκύτταρα 630 παρά να μαι med reg.  #priorities

Τρίτο :

αν ξαναπκιάω να φάω βραστό φαΐ που το wasabi δώστε μου 2 πάτσους. Εν σαν να τζαι τρωω μια ρότσα που κάθεται μες το στομάσιη μου μετά. Πρέπει να ξανακάμω στοκ που τα vegan meatballs μου μες το freezer να χω να τρωω dinner

images

V FOR VEGAN 

(but the souvlaki is souvlaki)