ode to true colors

July 21, 2016

 

  1. Η γλώσσα δυσκολεύκει με. Όσον παν τα χρόνια τόσο πκιο δύσκολο εν να έχω τα ελληνικά στο νου μου τζαι τα εγγλέζικα εν ναν πάντα η δεύτερη μου γλώσσα (πρέπει να πκιάω βιβλιούιν με english idioms – η αλήθκεια εν πολλά διασκεδαστικά). Πρέπει να ξεκινήσω να δκιαβάζω ελληνικά τζαι εγγλέζικα βιβλία…ουφφου
  2. Το τετράμηνο stint μου στην αιματολογία τελειώνει. Τα έχω ήδη βάψει μαύρα. Για πρώτη φορά ένιωσα άνετα με τη δουλειά… εξύπνουν τζαι έν ήμουν έτοιμη να πκιω 6 μπύρες τζαι 3 λεξοτανίλ! Εμείναν μου 3 νυχτέρκα και τετέλεστε.
  3. Με τους συναδέλφους επεράσαμε καλά…Επίσης για πρώτη φορά στη δουλειά άφηκα ελεύθερο το μαύρο χιούμορ μου να βόσκει (το 1/2 των ασθενών μας άνετα εν προς το δρόμο για τον Άη Πέτρο) τζαι τα life and death ερωτήματα είναι καθημερινότητα – έτσι τζαι το φιλοσοφίζειν για το τί εστί ζωή ετέθετουν προς συζήτηση μια κάθε τόσο. Όπως επίσης τζαι το if it was me in that situation i would do this…
  4. Επήαμε Πορτογαλλία το περασμένο Σάββατο (τζαι ήρταμε πίσω Κυριακή) για γάμο! Είμαι ερωτευμένη! Οι Πορτογάλλοι εν ευγενικότατοι, φιλόξενοι, μαυρισμένοι! Το public transport τους πάφτηνο, καθαρό, με αρκοντίσιον, στην ώρα του. Πολλά εύκολο να πάεις που τη μιαν πόλη στην άλλη. Θέλω να μετακομίσω Πορτογαλλία για πάντα! Επήαμε σε μια περιοχή που την λαλούν Κούρια για το μυστήριο. Πανέμορφος απλός γάμος με 40 καλεσμένους. Ο ήλιος έκρουζε, ήμουν κατενθουσιασμένη που εγελάσαμε του Λονδίνου για 2 μέρες τζαι επκηάμε ήλιο. Κυριακή επήαμε Πόρτο επερπατήσαμε κάμποσο με προορισμό το ποταμό τους που μυρίζει θάλασσα. Ο κόσμος έξω, κοντομάνικα, μπύρες, πάρτυ mode on! Το φαΐ όμως εν το πράμα που με εκέρδισε…Το πκιο τέλειο καρπούζι τζαι φρούτα που έφα ΠΟΤΤΕ. Τύφλα να σιει το τσουρουφλισμένο φύλλο. Που με φέρνει στο επόμενο ππόιντ

curia_palace_1726168595366263064250_1

 

portocityportugal

  1. ΚΥΠΡΟΣ
    1. Τί επήε λάθος τζαι η Κύπρος εν ξορτώνει να έσιει γενικά καλό φαΐ?
      1. Πριν να με λιντσάρει το πλήθος….
        1. Τα φρούτα μας εν επίσης άγευστα πλέον όπως του Τέσκο
        2. Δεν θυμούμαι πότε έφα ωραία παττίχα στη Κύπρο (τζαι μεν μου πείτε εν ο παπάς μου που φταίει που εν ξέρει πόθθεν να πκιάει παττίχα)
        3. Τα χόρτα – ντάξει δαμέ κάτι γίνεται, όπως επίσης τζαι με τα εσπεριδοειδή
        4. Το κρέας…χμμμμ νοτ δετ μπεστ – ευτυχώς που υπάρχει το σιοιρούδιν σε σχήμα σουβλακίου τζαι η γερότσουρα σε σχήμα οφτό που σώζουν τη κατάσταση!
        5. Το λάδι της ελιάς μας γιατί εν κερδίζει βραβεία ενώ τα ελληνικά, τα ισπανικά, τα πορτογαλλέζικα πουλιούνται στο Fortnum and Mason?
        6. Φρέσκο ψάρι – ΛΟΛ!
          1. Το ππόιντ μου είναι ότι γενικά το φαΐ εν έσιει πολλά καλό στάνταρτ – πρέπει να ξέρεις που να πάεις αν θα βρεις καλό φαΐ
    2. Public Transport
      1. Πώς ξωρτώνουν οι καημένοι οι τουρίστες να πηαίνουν ποτζί τζαι ποδά? Εν τζαι έσιει ούλλος ο κόσμος άδεια οδήγησης για να νοικιάζει αυτοκίνητο.
      2. Χρειαζόμαστε επειγώντος τρένα!!!
        1. Ρε σκέφτου ίντα τέλει που να ταν να μεν θέλεις αυτοκίνητο για να πηαίνεις Πρωταρά ή Πάφο!!! Τζαι να ταν πκιο φτηνά που το τάγκι της πεζίνας
        2. In town τραμς
      3. Τρένα που τα αεροδρόμια στες πόλεις τζαι μετά τραμ για το τελικό προορισμό σου
    3. Στη Λευκωσία που μεινίσκουν οι τουρίστες???
    4. Ο καφές στη Πορτογαλλία ήταν ανάμιση ευρώ (enough said)
  2. Υπαρξιακά
    1. Εν είμαι περήφανη τίποτε πλέον για τη χώρα που εγεννήθηκα.
      1. Το γεγονός ότι έσιει ήλιο τζαι θάλασσα είναι σύμπτωσης
      2. Ακόμα κάμνει long divisions ενώ τα μαθηματικά επροχωρήσαν στο integration
      3. Η πλατεία Ελευθερίας εν σιηρόττερη που το γιοφύρη της Άρτας (dear squares god, please tell us how many builders you want us to sacrifice in the square foundations)
      4. Η παιδεία ήταν, είναι και θα παραμείνει αθλιότατη
      5. Η εκκλησία ακόμα ανακατώνεται στα κοινά τζαι υπάρχουν καθυστερημένοι δημοσιογράφοι, κανάλια, εφημερίδες που τους διούν σημμασία – είμαστε άξιοι της δυσμοιρίας μας.
      6. Για να παντρευτώ έπρεπε να κάνω genetic testing για θαλασσαιμία χωρίς το απαραίτητο genetic counselling, με μηδέν επαγγελματισμό –> Πότε θα σοβαρευτούμε σαν χώρα για σημαντικά θέματα
      7. To μέσο – δεν χρειάζεται να επεκταθώ
      8. Η πυροσβεστική/αστυνομία/νοσοκομεία – επαγγελματισμός, skills, reliability
    2. Τζαι μιας τζαι έχουν το οι μέρες
      1. αγνοούμενοι, χωράφκια (λεφτά βασικά), δολοφονημένοι ΑΛΛΑ
      2. Για 42 χρόνια τίποτε εν εκαλλιτέρεψε αντικειμενικά – ακόμα υπάρχει γραμμή, ακόμα ενδόμυχα οι πλείστος κόσμος θεωρεί τους Τ/Κ εκτρώματα τζαι τους Τούρκους το σατανά (θα συμφωνήσω ότι τα στρατεύματα γενικότερα ναι είναι ο Σατανάς). Με το να κάμνουμε joined εκθέσεις ζωγραφικείς doesn’t mean we are winning a solution. And plus i don’t want a solution, i want a resolution, peace, collaboration under a united flag and customs. Multiculturism is great. Respect our deads and acknowledge our mistakes and promise to never repeat them again – η παιδεία που μας λείπει.  [ps – i am sure ingredients are missing from both sides – don’t assume i am accusing the greek cypriots more than the TC]
      3. Μετά θυμούμαι ότι το ΕΛΑΜ εν στη βουλή τζαι πείνω 3 shots tequila να μου φύει ο πονόδοντος.
      4. world peace

Δεν ανήκω πούποτε, δεν έχω άγκυρα, είμαι ελεύθερη (μες τη φυλακή του μοδέρνου, διαδιχτυακού, πόκεμονιστικού, 9-5 (lol), πανάκριβου, ψευτοιντελλέκτουαλ, ρουφτοπ κοκτέηλ λονδρέζικου  κόσμου).

ΕΧΩ ΑΔΕΙΑ ΓΙΟΥΠΗΗΗΗΗΗΗ


υπενθύμηση

July 7, 2016

7/7/2005

Δεν ξεχνώ και αγωνίζομαι

_84008507_bma_tavistock_square

 


pressure point

July 6, 2016

Πρώτο:

Είμαι στην ομάδα του λεμφώματος για τες επόμενες 2 βτομάδες. Κάθε μέρα φεύφκω κατά τες 8 (κανονικά τελειώνω 5:30…εννοείται εν τζαι πκιερωνούμαστε έξτρα…μουχτι που δουλεύκουμε). Εν μαθαίνω τίποτε γιατί είμαι μόνη μου ούλλη μέρα τζαι κάμνω μονησιή μου το ατέλειωτο ward round. Το μπληπ μου παίζει γύρω στες 40 φορές τη μέρα. Εν τρω, εν πίνω εν κατουρώ για περίπου 12 ώρες τη μέρα.

Μετρώ τες μέρες που το stint μου στην ομάδα του λεμφώματος εν να τελειώσει.

Απαιτώ τζαι γω αυτοκόλλητο που να λαλεί Blood Cancer Survivor

Δεύτερο:

Επέρασα το εξάμ που χα. Είμαι mrcp τωρά. Τίποτε δεν στέκεται μεταξύ μου τζαι του νούμερου της αιματολογίας. Αν θέλω έξτρα λεφτά μπόρω να κάμνω έκτακτα shifts σαν medical registrar (κυριολεκτικά η πιο μισισμένη δουλειά στο κόσμο :
https://www.theguardian.com/society/2013/mar/04/hospital-registrars-workload )

Ο μόνος λόγος που εν θέλω ποττέ ποττέ ποττέ να γίνω ο med reg εν τα ecgs – δαμέ όσσον τζαι ξέρω τη κολπική μαρμαρυγή σιγά να μεν καταλάβω το trifascicular block ή να μπόρω να πω με confidence αν δεν έσιει κάποιος κανά underlying pathology για την 5η φορά που ρκουνται με chest pain στες πρώτες βοήθειες.

Όχι αγάπη μου, προτιμώ τη σηψαιμία με πίεση 60 τζαι πνευμονικό οίδημα που ξησιηλά που τα φκια τους ή λευκοσταση με λεμφοκύτταρα 630 παρά να μαι med reg.  #priorities

Τρίτο :

αν ξαναπκιάω να φάω βραστό φαΐ που το wasabi δώστε μου 2 πάτσους. Εν σαν να τζαι τρωω μια ρότσα που κάθεται μες το στομάσιη μου μετά. Πρέπει να ξανακάμω στοκ που τα vegan meatballs μου μες το freezer να χω να τρωω dinner

images

V FOR VEGAN 

(but the souvlaki is souvlaki)

 


go let it out

June 22, 2016

Ουφ,

είμαι παράφορα ερωτευμένη.

Ζω την απόλυτη ευτυχία.

Εν με κόφτει αν δεν επέρασα τα εξαμζ μου (εν θα τσιακκάρω καν τα ρηζαλτς που να φκουν…i might as well enjoy my holidays first).

Κάθε μέρα ξυπνώ τζαι νιώθω ότι πάω στο λούνα παρκ με ένα τεράστιο κουκουμά γεμάτο σελίνια ούλλο δικό μου.

Νιώθω ότι ήβρα το niche μου!

Οι ασθενείς μου εν unpredictable, μερικοί παν που το κακό στο σιηρόττερο, άλλοι παν που το μίζεραπολ στο  yayyyy. Σε 1 μέρα που το ναν καλά καταλήγουν στην εντατική ή σαν εν έχουν ουδετερόφιλα την επόμενη μέρα έχουν 0.6 τζαι την επόμενη 1 τζαι μετά 2.5 (and we have a party).

Εν emotionally πολλά challenging αλλά τζαι knowledge and hands on challenging.

Εν πολλά δύσκολο να πκιάνεις νέους ανθρώπους τζαι να τους διας ένα death sentence με ένα αλλά…Αλλά αν κουτσιήσουμε δότη μυελού μπορεί τζαι να σου περάσει –  φυσικά ώσπου να τελειώσει ούλλο το προσες  μπορεί να σε σκοτώσουμε με 10000 ειδών infections κ.α. ευφάνταστα πράματα. Α τζαι μετά 1000 άλλα πράματα…

And then they make it through.

And then what?

Τοίχος. 

Υποτίθεται υπάρχει το survivor’s guilt. Interesting concept εν νεν?

Ή κάποτε σύρνουν μου καμιάν ερώτηση του στυλ “αν ήσιεν αλλεργία σε τίποτε ο donor εν να την έχω τζαι γω?” Εμμμμ don’t think so!

“πόσο εν ο δότης in me τζαι πόσον εγώ??? “ We can find out – χιμαιρισμός

Παρασκευή εν η τελευταία μου μέρα στο τράνσπλαντ.

Χάλια.

Θα τα βάψω μαύρα. Θα το πεθυμήσω τα μάλα. 

ΥΓ εν θέλω να μου αρέσκει το τράσνπλαντ γιατί εν ανύπαρκτο όπως είπαμε στη Κύπρο. Ίντα δουλειά εν να κάμνω που εν να επαναπατριστώ στα 45 μου με τα 15χρονα κοπελλούδκια μου. [keep dreamin, it’s ok!]


wingin it

June 11, 2016

αύριο χάραμα έχω το πιο σημαντικό εξαμ της ζωής μου μετά τα φάηναλζ.

Έκαμα τα πούττους όπως πάντα με το πλανινκ μου για δκιάβασμα τζαι πράκτις. Όπως και τότε δεν έδωκα σημμασία στα πράματα που πέφτουν στο εξαμ αλλά επροτίμησα να δκιαβάσω τα πράματα που μου αρέσκουν (awkwaaarddddd).

Νομίζω σήμερα θα χάσω 15 κιλά που το άγχος – ήδη νιώθω τες ζάμπες μου να εμιτσιάναν.

Ήδη έχω ταχυπαλμίες.

Ούφφου.

Άσε που πρέπει να ξενιτευτώ για το εξαμ – πρέπει να πκιάω τρένο τζαι έκλεισα τζαι ξενοδοχείο για πόψε.

Είμαι παλαβή. Εν έπκια στάτι ληβ τζαι γενικότερα εν έσιει τσανς να περάσω (εχτός τζαι αν ππέσουν πράματα που ξέρω).

Αναπνοές εντ θινκ οφ χάππη τάημζ.

Που Σεπτέβρη πάλε!

 


παραμύθκια

June 11, 2016

είχαμε γυρό με τον ειδικό…επήαμε να δούμε μια ασθενή που με έκαμεν να σιέσω πάνω μου που το φόο μου που μουν νύχτες.

Εν εξανάδα έτσι γκραμ – σηψαιμία.

Ήβρα την κυριολεκτικά στο πάτωμα. 5 λίτρα στατ. Τζενταμάησιν με αρτζίδκια (μετά είπαν μου την αλλά τέσπα..) μετά τάζοσιν. Έμεινα τζιαμέ 3 ώρες. Η πίεση της εν έφκαινεν πάνω που 80. Με τη παραμικρή κίνηση έπεφτε στα 70.

Χάλια.

Επήραν με τζαι οι δαιμόνοι με το ΠΙΚΚ λάην τζαι το παμπ που κάθε λλίο έκαμνε μπημ τζαι εσταμάταν. Έβαλα τζαι ένα κάνουλα στην άλλη πάντα, έφερεν τζαι ο Στηβ ο σουπερ αγαπημένος μου ιντενσιβ κέαρ νοσοκόμος μετεράμινολ έτσι να το χουμε just in case. { όποτε με θωρεί ο Στηβ εν κάπως ” oh no, it’s you again. εν ναν χαλια η βάρδια μας” – είμαι νάκκο κάχτος αλλά ξέρω σίουρα πιο κάχτους που μένα }

3 ώρες εφιάλτης.

Εξημέρωνεν ευτυχώς.

Τέσπα, σήμερα μες την τζιτρινίλλα σηκώνεται τζαι λαλεί τους ούλλους

“ααα ετην νοσοκόμα που μου σωσε τη ζωή που μουν χαμέ”

{ ναι πάντα λαλούν με νοσοκόμα όσες φορές τζαι αν τους πω χελλόου ι αμ γιουρ τόκτορ…εν το σάηζ μου νομίζω τζαι ότι φαίνουμαι 13}.

Ποττέ εν τζαι εσκέφτηκα ότι σώζω ζωές.

It sounds like new age bullshit to me τούντο “είμαστε γιατροί, σώζουμε ζωές”.

But really…sometimes we might just do! Τζαι για να είμεθα ειλικρινείς…η αδρεναλίνη εν τέλεια. Ένα γλήορο μεγάλο βουνό άγχους με quick thinking, gambling, stakes and decision making on the spot τζαι το anticipation αν θα δουλέψει τίποτε ή αν θα πρέπει να πουν στα κοπελλούθκια τους μετά που λλίες μέρες ότι η μάμμα/ ο παπάς επέθανε ή σιηρόττερα το ανάποδο…

 

Τζαι μιας τζαι είμαι στο τράνσπλαντ για νάκκο τζαιρό ας κάνουμε reiterate τα μόνα useful κοινωνικά μηνύματα που έχει να προσφέρει αυτό το εγωκεντριό μπλογκ που φέτος έκλεισε τα 10 χρόνια ζωής.

  1. πληζ γραφτείτε στο αρχείο δοτών μυελού των οστών – chances are you ll never ever ever ever ever be called
  2. Συνταγογραφώ πιο συχνά πλέον αίμα τζαι αιμοπετάλλια παρά που σέννα τζαι πανατόλ (first time evaaaaa) – you know what you need to do

 

Sunday summer begins woohooo

 


you could be more as you are

June 7, 2016

τί τα έσιεις τα ουδετερόφιλα τζαι κόφτει σε τόσο πολλά που λλόου τους?

πέμπτα ανήψια που τη μερκά του τζύρη μου.

εεε έτο, έναν άγχος έχω το άμαν γίνεται η μέρα 14-15 μετά τη μεταμόσχευση τζαι κόμα εν στο πάτο. Unrecordable λαλεί σου. Ή ακόμα σιειρόττερα άμαν επήαν να ξυμουττίσουν τζαι μετά ξανακάμνουν βουδκιά.

___

Που την άλλη προσπαθώ να δικαιολογήσω γιατί εν κάμνουν αλλογενείς μεταμοσχεύσεις αιμοποιητικών κυττάρων…κάποτε που ήβρα μιαν αιματολόγο τζαι ερώτησα είπεν μου ότι εν ναν πανάκριβο να κάμεις έτσι πράμα.

Χμμμμ νομίζω εν πιο ακριβό να το κάμνει fund η κυβέρνηση για να γίνεται στη Γερμανία ή οπουδήποτε αλλοού…πλας εν νεν πολλά χάλια να βάλλεις έναν άνθρωπο μες σε ένα δωμάτιο για 1-2 μήνες χωρίς τους γνωστούς του κοντά του?

Πραγματικά εν μπορώ να δικαιολογήσω γιατί εν τα καταφέρνουμε να κάμουμε ένα πρόγραμμα αλλογενών μεταμοσχεύσεων.

φουλ στοπ

___

εξαμ ον Σάντεη.

Αν περάσω (πιο απροετοίμαστη έν υπάρχει) πάρτυ σπίτι μου στην όμορφη Λακατάμια τέλος του Ιούνη.

 

 

 


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 946 other followers