RoAm
Archive for November 2011
τί καλή βτομάδα που ταν…
Είχα μιαν αρκετά διαφορετική βτομάδα. Εν έχω παράπονο…
Δευτέρα επήαμε στο χωριό για τη τελευταία βδομάδα των paeds. Ενα case presentation τζαι μετα σπίτι για δκιαβασμα…
Τρίτη πάλε επήα για λλίο νοσοκομείο τζαι μετά δκιαβασμα, cambridge για supervision τζαι μετά κατα τες 22 00 πίσω μια ώρα οδήγημα στο χωριό. Επερασα καταπληχτικά…νύχτα, μόνη μου μες το δρόμο με τα δέντρα του φθινωπόρου, τ΄’αστρα , τα χωράφκια, καλά τραούδκια στο ράδιο…
Τετάρτη είχα ‘τεστ’ όπου εκαταλαβα ότι μες σε 3 μήνες έμαθα 10000 πράματα χωρίς να το καταλάβω τζαι νομίζω επήα καλα. όι πως εν να μου πει ποττέ κανένας πως τα επήα.
Πέμπτη ενώ ήμουν Kings Lynn είπα κανεί με το νοσοκομείο, απο φαεν έφαεν. Εξύπνησα η ώρα 10 30 εκαμα shower με το κρυό το νερό ως συνήθως τζαι ξανά πίσω στο γραφειούδιν του δωματίου. Μετά έμαθα ότι έκαμε crush (οξα crash!?) ο server του νοσοκομείου τζαι εμείναν ούλλοι συξυλοι. Disaster. Ούτε καν bloods πέρκι να μεν εμπορούσαν να παραγγείλουν. Χάλι. Το library ήταν όφτζιερο επειδή τα κοπκιουτερ εν εμπαίναν ίντερνετ (εμένα πάντως έβαλε με στο googlemail μου!!), τζαι εσυνέχισα το δκιαβασμα τζιαμέ με τις τέλειες καρέκλες τους.
Μετά αποχαιρέτισα για πάντα ελπίζω το Kings Lynn τζαι επήρα το δρόμο της επιστροφής.Επήαμε να δουμε το breaking dawn. Ουτε κωμοδία να ταν που το γελιο που εσυραμε. Χαλια χαλια χαλιααα. Ιντα ασιημοδκιαττιστος τζαι τζείνος ο άλουτος ο έντουαρτ. χαλιααα. Ο εγκεφαλος μου εγινην πουρέ. Ευτυχως που επήαμε με 2 for 1 tickets αλλοσπως ¨ηταν να κλαίω στο τελος (για τα λεφτα μου).
Παρασκευή εξύπνησα η ώρα 9 στο σπιτάκι μου στο Κέι-πριτς, how lovely. Εσυγίρισα νάκκον το στάβλο το δωμάτιο μου (πάλε εν σταύλος(?) fyi) τζαι μετά έπηα την βαλιτσού μου να πάω νοσοκομείο-library με μία στάση στο ενδιαμεσο για το νο2 blood donation μου. Μεγάλο disappointment που δεν ίσιεν sandwichouin στο τέλος. Πιλέ μου το free lunch εν το βκαλα με την κατα τ΄’αλλα αλτρουιστική μου πράξη. Επήα library όπου ήβρα το νέο καλίτερο μου φίλο τζαι έγραψα το abstract mou gia ενα conference (reminder να τους ρωτήσω λλία πράματα τζαι να το στείλω στον μαρτίνο)*********
Ήρτα σπίτι η ώρα 630 τζαι εμαείρεψα γαλοπούλλα-στέικς με maple syrup and other hearty spices + sweet potatoe, carrot, parsnip medley with honey-mustard dressing (ούλλα που το νου μου χαχαχα). Εκάμαμε thanksgiving τάχα με 2 φίλους τζαι κάμποσο κουτσομπολιό.
Σάββατο επήα σε ένα κωλοκορς basic sutrgical skills δαμέ στο νοσοκομείο που το surg-soc που ήταν μια μαλακία τζαι μισή. Κρίμας το σάββατο μου.
530 ήρτα σπίτι που ήταν όφτζερο μετά από πολλή πολλή καιρό τζαι είδα house απλουμενη στον καναπέ…Eδκιαβασα τζαι ως η ώρα 2230 απλά ετεζαρααααααα.
Σήμερα εμισοδκιάβασα τζαι επήα να ‘καμω΄κουραπιεδες τζαι μελομακαρουνα με άλλες κοπέλλες.
(more like pastichia-tou-gamou)
Τοπ πάντως που πλέον οι ‘κουμέρες’ κανονίζουν να κάμουν κουλλουράκια μέσω facebook τζαι θωρούν συνταγές που το greek-movies με τον Παρλιάρο…!
elate je ena traoudin
one of those days
Σήμερα νιώθω άγχος.
Για το αύριο το μεθαύριο και γενικά το μέλλον.
Έπηαν με τζείντο αίσθημα του βουρώ βουρώ αλλά πούποτε εν πάω…
Άσε που πρέπει σύντομα να κανονίσω το elective μου.
Εν τούτο που με αγχώνει…ότι κουτσοί στραβοί τζαι καταχάλιες παν στο Harvard για elective τζαι γιω εν κουτσιώ έναν πανεπιστήμιο που να με πιάνει…ούλλα γνωριμίες ρε κοπέλια μεν ακούτε.
Τζαι γω που είμαι σε έτσι κωλοκορς που κανένας εν μας διά σημασία τζαι θέλουν μας να γινούμε GP σε ένα χωρκό της Αγγλίας εν έχω που τον ήλιο μοίρα.
To be honest…καριέρα-wise το καλλίτερο μου option by far εν να βρω να κάμω research 6 weeks δαμέ στο Cambridge.
Οι συμμαθητές μου ας πούμε εκλείσαν να παν στους ιπτάμενους γιατρούς της Αυστραλίας τζαι στην Καραϊβική…εν θελω να μείνω στην γκρίζα Αγγλία…Αλλά αν φύω τζαι πάω Αμερική 6 βτομάδες εν προλαβαίνω να κάμω τίποτε research.
Φυσικά εν τζαι το Cyprus inst of neur and genetics…
Dream elective: Neurokati in New York x4 weeks + 2 weeks Emergency Medicine pale New York
Αλλά με ημερομηνίες τσιαττίζουν με τίποτε.
semihangovered προσπαθώ να δκιεβάσω
Θέλω να στρέψω, πονώ τη κκελλέ μου αλλά η παθολογία εν παθολογία.
Μάι κούτνες, εψές τί ήπια?
Εν το καταλαβα ότι ήπια πολλά την ώρα που έπινα..
2 σιοτς τεκκίλα, 1 γεμάτο μπορεί τζαι παραπάνω φτηνό ασπρο κρασί, λλίο ρούμι του τέσκο.
Τούντα drinking games με τους εγγλέζους συμφοιτητές εν δουλέφκουν καλά…
Θέλω να κάμω εμετόοοοοοοοο
Εν ανακατωμένο το στομάσιη μου…
Πόψε θα φέρουμει πίτσες τζαι θα κάμουμε πανκκεικς γέιιι !
ps αν κυκλοφορύσουν φωτογραφίες ή βίτεος στο φέιπουκ με μενα τζαι έναν εγγλέζο not to worry εν παρτ οφ δε κέιμ.
παρενοχλεί με το nhs
Ρε παιδκιά αθθυμάστε τον ενθουσιασμό μου και την περηφάνια μου όταν τον Ιούλη εκατάφερα μετά από 23 ολόκληρα χρόνια να δώκω αίμα δάκρυα και ιδρώτα (αχχ σακη μου σακη μουυυ)
Ναι πάλε παρεκτράπηκα…
Τωρά έσιει αλόπως 3 βτομάδες που τάχα επεράσαν 14 whatever βδομάδες τζαι ξαναμπορείς να δώκεις…ε ήρτεν φάκελλος κότζινος που μου λαλεί “πλις ξαναέλα”
Σόρρι νο καντ ντου είμαι στα πέρα…!
Σημερα που επήα στο κολλέγιο ξαναίσιεν φάκελλο…!
Ελπίζω να μεν μου πέμπουν κάθε 2 βτομάδες φάκελλο αααα.
Αλλά πάλε…επόμενη παρασκευή νομίζω εν να με Αντις…άρα απλά τρωώ στέικ για 3 μέρες τζαι παώ στο donation centre. Αλλά όι πρέπει να κλείσεις τζαι ραντεβού…τζίζους κράιστ όλα φαύλος κύκλος δαμέσα.
Paeds week 4 almost over and out!
a medic at heart?
θέλω να κάθουμαι ούλλη μέρα να δκιαβαζω παθολογια/ φυσιολογια.
Δαμέ ξεροκαταπίνουμε τζαι αναρωθκιούμαι αν τελικά είμαι medic τζαι όι surgery…
ούφφου δηλαδή.
Καλλίτερη ζωή οι medics, παραπάνω λεφτά νομίζω σε σχέση με το τί κάμνουν…εν χρειάζουνται πουστιοαναισθησιολογο που δκιαβάζει εφημερίδα (και τώρα βγαίνει και σε ipad) τζαι πιάνει το 1/3 των λεφτών…
τέσπα.
Αυτά
Αγαπώ το haematology αυτή τη βδομάδα.
opios evri ti en oi photografies kerdizei enan dorean physical examination otan kai efoson telioso me to kalo.
ιντα καλα που ταν που μουν 7-8
ξαναζω την παιδικη μου ηλικια τωρα που καμνω παιδιατρικη. περττό να σας πω ότι την ερωτευτικα τζαι οτι τωρα θελω να γινω παιδιατρος. σκουζι για τους ανυπαρχτους τονους αλλα τρωω με το αλλο σιερι.
Ναι που λέτε εφα….
Οκκέι ναι…είμαι ούλλη μέρα με τέλιους γιατρούς που μόνο 2 εν σαν να τζαι έχουν αγκούρι μες το κώλο τους (συνήθως εν η πλειοψηφία). Πολλά καλή ομάδα, πόμπα handovers, ward round με νοήμα τζαι εν νεν ανάγκη να γυρίζουμε σε ούλλο το νοσοκομείο για να βρουμε τους ασθενείς, εν ούλλοι εναν τόπο.
Τα μωρούθκια του NICU παν καλά φορούν τα σκουφούθκια τους τζαι μανα μουυυυ τα ρεεε.
Τέσπα ναι…τζαι έρκουνται πίσω κάτι αναμνήσεις θαμμένες κάτω που 3 τόνους άλλων αναμνήσεων…κάτι του στυλ να με σπίτι τζαι να τρώω γιαούρτι τζαι να τα κάμνω ούλλα άχρηστα τζαι να παίζω…στο σπίτι της γιαγίας μου με το παλιό τους το τραπέζι…
ή κάτι φάσεις που τη προδημοτική που επεριπαίζαμε το γιώργο το γεναικοτό που εντύνετουν κάθε μέρα η μπακάλενα (μάνα μου ρε…άραγες σου εν γκέι τωρά?). Επίσης εθυμηθικα τες αμέτρητες ώρες που εθορουν τες κασέττες της γιουροβίζιον τζαι έκαμνα ότι ετραούδουν τζαι έπαιζα κιθάρα (νομίζω υπάρχουν και βιτεοντοκουμέντα….!).
Άλλο που θυμούμαι…τη γιαγιά την Ελένη να προσπαθεί να με ταϊσει ζάμπα του κοτόπουλλου τζαι γω να θέλω μόνον την πέτσα (γιαξ γιαξ γιαξ). Επίσης θυμούμαι αμυδρά ότι έθελα να σιέζω έξω μες το γκαράζ τζαι θέλω να πω ότι ελάλουν τους ότι εν να κάμω κκεφτέδες τζαι είμαι σχεδόν σίουρη ότι που κάποιος που τζείνους ούλλους τους μουσουπέττιες που ονομάζουνται γονιοι/ παππύδες/γιαγιάδες κτλ μια φορά έβαλε πάνω στα pristine faeces μου ασβέστη για ‘τρίμμα΄. Χαχαχαχαχαχα άκου κουβέντες…
Τούτο τωρά λαλούμε το encopresis τζαι είχα ψυχολογικό πρόβλημα?!
Τί άλλο…επίσης θυμούμαι αμεεεεεεετρητες φορές που είχα βήχα τζαι ήταν τζαι οι 2 πουπανοδκιόν μου τζαι όι ππέσε με 5 μαξιλάρκα όι πκιε μέλι με λεμόνι, όι ομοπαθητική ….αστε σιόρ το μωρό να βήξει ίνταλως κάμνετε…! Εν νόρμαλ τα μωρά να αρρωστούν 1 φορά το μήνα.
Επίσης θυμούμαι μια κουππούα μωβ που έτρωα χορτόσουπα (!). Αππάρεντλυ μες σε τζείνη του σούπα υπήρχαν επίσης μυαλά (εποχές προ-τρελλών αγελάδων φαντάζομαι). Ξανα ιου ιου ιου.
Τζαι επίσης άλλο που θυμούμαι εν το παπά μου να κάμνει μίσιημου πεζούνια πας τη φουκού…
Με λλία λόγια οι πρώτες μου αναμνήσεις εν έχουν να κάμουν με ανθρώπους αλλά με φαϊ τζαι κακκά. Έσιει λάθος?!
Μμμ τί άλλο αθθυμήθικα….αχχχ τζείντο μολύβι που ίσιε πολλά χρώματα πάνω…τζαι άμαν το εγύριζες λλίο έγραφε με άλλο χρώμα…ή πόσον χάλια ήμουν να γράφω στη κόλλα χωρίς γραμμές…
Νομίζω πρέπει να ήμουν αρκετά αγχώδες μωρό. Δηλαδή θυμούμαι ότι επείραζε με που εν εμπορούσα να γράψω ίσια…. μανα μου ρε.
Είδα τζαι έπαθα μένταλι ώσπου να καταλάβω τη διαφορά του 3 κ του Ε, ή το δ που το β.
Σκέφτουμαι το τζαι αγχώνουμαι τωρά…
Ή άλλη trash ανάμνηση…
οι ποδκιές με τα γκρίζα μικρά κυβάκια τζαι το κολλάρο τον άσπρο τζαι οι κιλόττες οι μπλε της γυμναστικής.
Ο μι τζι.
Στοπ δαμέ νομίζω πριν να πάθω τίποτε.
