ογκολογια ημέρα 2

Εχτές ήταν ΟΚ γιατί ήμουν σε κλίνικ για καρκίνων των όρχεων (πολλα ωμεγα εππέσαν τζαι κάτι εν μου φατσάρει). Good news τις παραπάνω φορές αν ο καρκίνος που σου έκατσε στο λαχείο εν καρκίνος των όρχεων. Οι παραπάνω έρκουνταν απλά για ένα blood test τζαι “ούλλα καλά? είδαμε το ct σου, εν ok. see you in x months”.

Σήμερα όμως ήμουν στο θάλαμο. Ενώ ούλλα στην ογκολογία γίνουνται σε outpatient setting (εξωτερικά ιατρεία ?!) στο θάλαμο εν όσοι έχουν complications i.e. hardcore monitoring / therapy needed.

Τζαι απλά επήα τάχα να μιλήσω σε λλίους ασθενείς. Ο ένας είπε μου απλά τζαι όμορφα ” im sorry i don’t feel like talking about it. im having a rough time”. Fair enough, ούτε γω θα χα όρεξη να μου μιλήσω αν δεν είχα μαλλί τζαι έλειπε το μισό μου πόδι. (γι αυτό άμαν σας στέλλω στο facebook ευχές για τα γενέθλια σας τζαι λαλώ σας μόνο ‘υγεία σου χομαι πούλλε μου’ ξανασκεφτείτε το).

Μετά επήα σε έναν που ήταν πολλά αλλού τζαι εν επολλομπορούσε να μιλήσει ( call me glioblastoma i.e. brain tumour) τζαι έτσι ερωτούσα την γεναίκα του για το πως εξελίχθηκεν η όλη φάση τζαι κτλ. Νομίζω το μόνο καλό που κάμνουν οι ‘hello i am a medical student. is it ok if i talk to you why you’re in the hospital?” εν άμαν μιλούν με συγκενείς που εν αγχωμένοι /θέλουν παρέα ή όταν ο ασθενής εν καλά τζαι βαρκέτε τζαι θέλει παρέα σαν πίνει το τσάι του. Τέσπα είπε μου ίντα που γινε η γεναίκα του τζαι απλά εν είχα λόγια να της πω πίσω τζαι εν ένιωσα ότι έθελα να μάθω τζαι 10000 πράματα. Μιαν ημέρα είσαι καλά τζαι την άλλη λείπει κομμάτι του πρόσθιου λοβού σου (εαν το ήβρα χωρίς βοήθεια στα ελληνικά είμαι μια θεά τέλος – ουυυ τελικα εν μετωπιαίος λοβός). Ναι την άλλη μέρα να λείπει ενα κομμάτι του μετωπιαίου σου λοβού τζαι να τζείζει τζαι νάκκο του broca σου το gbm δεν λέει. Τζαι εμπην η consultant μέσα για το ward round τζαι απλά εν ίσιε τζαι πολλά πράματα να κάμει / σάσει / σκεφτεί εχτός που να καρτερά για MRI. Tightness tightness tightness. Αλλά για πρώτη φορά είδα consultant να τζίζει αρρώστου χωρίς ναν απλά εναν μηχανικό άτζισμα επειδή σε κάποιο κωλο-textbook είπεν ότι οι ανθρώποι κάμνουν respond καλλίτερα άμαν τους τζίσεις.

Μετά επήα τζαι είδα τον τούντον τύπο

http://www.itv.com/anglia/cancer-nhs-lottery99788/

(τζαι τωρά εθυμήθηκα ότι τον είχα ξαναδεί παλια στην TV)

είπε μου ούλλην την ιστορία που την αρκή τζαι για τα λεφτά, για το τι σημαίνει inoperable τζαι τέλος για τούντο sirtex που πρέπει να βρω να το δκιεβάσω. Αλλά ο άνθρωπος εν 2 χρόνια πιο μεγάλος που το παπά μου τζαι ούτε σημείο ούτε σύπτομα εν του δωκε το αδενοκαρκίνωμα που εκουβάλαν. Λάβλι εν νεν?

Γι ‘αυτό αγαπητοί μου αναγνώστες….

ξέρετε τι θα πω. Πάνω απ όλα υγεία τζαι τα spending cuts  δεν πρέπει να τζίσουν των λεφτών που παν για research.

Επίσης you hold on to the next day cos you never know what will be there.

You don’t paint it black έστω τζαι αν νεν το αγαπημένο σου τραούδι των rolling stones.

Επίσης συνεχίζεις να ζεις χωρίς έννοια γιατί εν πολλά τα variables μπάμπη μου για να τα ελεγξεις (for us control freaks out there).

Και επίσης το brainwashing των media για το καρκίνο εν πολλά effective. Ας πούμε είδα ανθρώπους σε 100 φορές σιηρόττερη κλινική κατασταση που τούτους σήμερα, που εν έσιει καν κάτι που να μπορεί να ελαφρύνει τα συμπτώματα (όι να θεραπεύσει θέμας)  {call me pulmonary fibrosis/hypertension} εχτός που μεταμόσχευση (and lets not discuss about that) τζαι εν εσκέφτηκα “ου γαμώτο ίντα που εν τούντο κακό…κρίμα ….εκόπην μου η όρεξη” αλλά σήμερα εσκέφτουμουν θέμας σαν μου μιλούσαν το ίντα άκυρα πράματα μπορούν να συμβούν. Αλλά που την άλλην μάλλον εν τα στατιστικά που το κάμνουν τούτο. Πόσοι ανθρώποι παθαίνουν idiopathic pulmonary hypertension τζαι πόσοι παθαίνουν έναν τύπο καρκίνου που εν άσιημος( and let’s not even try and interpret ασιημος).

Τζαι στο τέλος σαν έρκουμου σπίτι απλά ήρτεν μου πόσο σκατοματαιόδοξοι εν τούτοι οι πουστογιατροί. Πότε σταματάς να προσπαθείς τζαι να θέλεις να τζυλάς το αμαξούιν (που πάει παρακατω)?

Και αυτό είναι το φιλοσοφικό ποστ για το μήνα Σεπτέβριο. Ευχαριστώ.

ps: ο καθηγητής μας τωρά της ογκολογίας εν κοπέλλιιιιιιιι τζαι κάμνει μας καψόνια αλλά ι λαβ ιτ χαχα. Εν γίνεται να πίνουμε τίποτε μπροστά του, εν γίνεται να χασμουρκούμαστε, εν γίνεται να παίζουμε με τη πέννα ή ό,τι άλλο / αν αρκήσουμε κλίει την πόρτα τζαι εν μπαινεις ποττέ μέσα / primary school rules when it comes to answering questions i.e. you only answer if your name preceeds or follows the questions.