Ήμουν clinic τες προάλλες για τα US ρουτίνας που κάμνουν όλες οι έγκυες.
Φεύφκει το πρώτο
Φεύφκει το δεύτερο
Έρκεται το 3ο…Ήταν ένα ζευγάρι νεαρών από το suffolk. Ο άντρας εφόρεν το φιλέκο του το φωσφοριζέ με φόρμες άχρηστες που κουγκρίν ή κάτι τζαι η κοπέλλα ήταν με το κολάν της τζαι όλα τα κλασσικά εγγλέζικα (including their BMI). Βάλλει την η μαία στο US, ξεκινά το σκάννινκ…λαλεί της “μα σαν να τζαι εν θωρώ καλά…” αν ένει να κάμουμε το transvaginal US. Φκένουμε έξω να την αφήκουμε να ξυντηθεί με την ησυχία της τζαι λαλεί μου η μαία ‘that baby is dead’. Oh no. Εν τζαμέ που θέλεις να εξαφανιστείς…γιατί εγώ εν τζαιιιι. Είμαι ένας άλλος medical student που δεν κολλά σε έτσι personal στιγμές. Είμαι απλά ένας observer τζαι εν έχω το authority να εκφράσω γνώμη ή να πω λόγια παραπάνω. { οι καβλάντιες που το κάμνουν εν καβλάντηες full stop}. Μπαίνουμε πάλε μέσα…κάμνουμε το transvaginal…βάλλουμε το doppler πάνω…τίποτες

Εν φαίνεται να ταράσσει η καρδία του future-was-going-to-be-a baby.
Λαλεί της η μαία έτσι κοφτά ” I am so sorry…i cannot see the heartbeat”
Τζαι ξεκινούν τζαι οι 2 κλάμα. Μάνα μου…ο παπάς ειδικά ήταν πολλά χάλια.
Εφέραμε αλλη μια us lady να τσιακκάρει τζαι τζείνη έτσι απλά για το reassurance τζαι όντως απλά εσυμφώνησε.
Άτε τωρά να τους πεις να παν πάνω για να της δώκουν χάπκια για να αποβάλει το πεθαμένο future-was-going-to-be-a baby. Ευτυχώς ήταν τζαι η μάμμα της έξω, εφέραμεν τη μέσα τζαι εκλαίαν τζαι οι 3.
Ευτυχώς ίσιεν τζαι άλλα μωρά (αν τζαι τούτη ήταν η δική μου σκέψη για παρηορκάν)…
Έξω την ώρα που εφκήκα ίσιεν αλλο ένα ζεφκάριν έτσι λλίο ζαομουτσουνιασμένο…Τζαι στη πάρακατω γωνιά ήταν άλλες γεναιτζες με την τζοιλιά στο στόμα…
Τί παράξενο environment.
plus ήταν πολλα παραξενο συναισθημα να βλεπεις το πόνο για το χαμο σε ξενους ανθρώπους τζαι να μεν νεν πας την τηλεοραση.
awkwardddd